இந்தியாவில் அதிகரித்து வரும் வேலையின்மை இந்த மக்களவைத்  தேர்தலில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துமா? என்பதுதான் நம்முடைய முதல் கேள்வி.   17ஆவது மக்களவைத் தேர்தலுக்கான அதிகாரபூர்வ அறிவிப்பு வெளியானதற்குப் பின்  மற்ற வழக்கமானப் பிரச்சனைகள்  பின்னுக்கு தள்ளப்பட்டன. தேசப்பாதுகாப்பு குறித்த கவலை மட்டுமே நம்முன் நிறுத்தப்பட்டது . வேலையின்மை பிரச்சனை இந்தத் தேர்தலில் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதே  நமக்குக் கிடைக்கின்ற ஒவ்வொரு ஆதாரமும் தெரிவிக்கிறது.  ஆனால், இதை ஒரு சாத்தியம் என்கிற அளவில் மட்டும் தான் தற்போதைய சூழலில் பார்க்கமுடிகிறது. 

அசிம்  பிரேம்ஜி  பல்கலைக்கழகத்தின்  நீடித்த வேலைவாய்ப்புக்கான மையம்  (Centre for Sustainable Employment)   வேலையின்மை குறித்த  தரவுகளை வெளியிட்டிருக்கிறது.  இந்த  ஆய்வறிக்கைக்கு  உழைக்கும்  இந்தியாவின்  நிலை –  2018  என்று  பெயரிட்டிருக்கின்றனர். 

வேலைவாய்ப்பு  மற்றும்  வேலைவாய்ப்பின்மை  குறித்த  இந்த ஆய்வறிக்கையில்  (https://bit.ly/2TccoN3),  தற்போதைய வேலையின்மை  நிலை  குறித்து  மிகத்  தெளிவாக கூறப்பட்டுள்ளது 

வேலையின்மை  என்பது  நெடுநாளாக   கண்ணுக்குத்  தெரியாத பிரச்சனையாகவும் ,  அரசியல்  ரீதியாகச்  சமாளிக்கக்கூடியதாகவும் இருந்தது.   தற்போது  வேலை வாயிப்பின்மை  பிரச்சனை கடுமையானதாகவும்,   எல்லோருக்கும்  தெரியும்படியாகவும்  மாறிவிட்டது.  எப்போது  வேண்டுமானாலும்  வெடிக்கக் கூடிய பிரச்சினையாகவும்  மாறிவிட்டது.  

கிராமங்களிலும்,   நகரத்தில்    குடிபெயர்ந்து  வாழும்  கிராமவாசிகளின்  வேலையின்மைப்  பிரச்சனை  5  சதவீதம் அதிகரித்திருப்பதாக  அசிம்  பிரேம்ஜி  ஆய்வறிக்கையில்  கூறப்பட்டுள்ளது.  இளைஞர்கள்,  படித்தவர்கள்  மத்தியில்  உள்ள வேலையின்மைப்  பிரச்சனை  15  சதவீதத்துக்கும்  மேலாக  இருப்பதாக  கூறப்பட்டுள்ளது.    வழக்கமான  வேலையின்மை  பிரச்சினை  நீடிக்கிறது. மேலும்  நிலையற்ற,  குறைந்த   ஊதியம்  கொண்ட   வேலையில்,   வேலையின்மை  நிலவுகிறது.   இத்துடன்   குடிபெயர்வு  மற்றும் கிராமவாசிகளின்  வேலையின்மை  பிரச்சினையும்  இப்போது சேர்ந்து  கொண்டிருக்கிறது.

மக்கள்  பார்வைக்கு   இரண்டு  ஆதாரங்கள்  காணக்  கிடைக்கின்றன.  தேசிய  மாதிரி ஆய்வு  நிறுவனம்  (என்எஸ்எஸ்ஓ)  மேற்கொண்ட  தொழிலாளர்  திறன்  ஆய்வின் அறிக்கையை  வெளியிட  விடாமல்  புதைத்துவிட  மோடியின்  அரசு  முயற்சி  செய்தது. ஆனால்,  அந்த  ஆய்வறிக்கையின்  தகவல்கள்  கசிந்துவிட்டன.   அந்த ஆய்வறிக்கையின்படி,  2018ஆம் ஆண்டில்  நம்  நாட்டின்  வேலையின்மை  விகிதம்  6.1 சதவீதம்.  இது, கடந்த 1972 ஆம் ஆண்டிலிருந்து என்எஸ்எஸ்ஓ மேற்கொண்டு வரும் ஆய்வுகளில் அதிகப்படியான வேலையின்மை விகிதம் ஆகும் . 

என்எஸ்எஸ்ஓ  ஆய்வில் ,  மோடி  ஆட்சியின்  போது  வேலையின்மை அதிகமாகியிருப்பது    தெரியவந்துள்ளது.  பணமதிப்பிழப்பு  நடவடிக்கைக்குப்  பின்னர்  வேலையின்மை   பிரச்சினை  கடுமையாக  அதிகரித்ததையும்,   அதில்  பெண்  தொழிலாளர்கள்தான்  அதிகம்  பேர்  வேலையிழந்து  பாதிப்புக்குள்ளானார்கள்  என்றும்   என்எஸ்எஸ்ஓ  ஆய்வு   தெரிவிக்கிறது . 

வேலையின்மை  விகிதம்  6.9  சதவீதமாக  அதிகரித்துள்ளது  என்று  இந்திய  பொருளாதாரக்  கண்காணிப்பு  மையம்  (சிஎம்ஐஇ)  வெளியிட்ட  ஆய்வறிக்கை  கூறுகிறது.   டிசம்பர்  2017  முதல்  டிசம்பர் 2018  வரை  1  கோடியே  10  லட்சம்  பேர்   வேலை   இழந்திருப்பதாக இந்த  ஆய்வறிக்கை கூறுகிறது . 

இந்த  நம்பகமான  தரவுகள்  காட்டும்  புள்ளிவிவரங்களுடன்,  கள  ஆய்வுகளையும்,  துறை  வாரியான  மதிப்பீடுகளையும்  இணைத்துப்  பார்க்க  வேண்டும். அனைத்திந்திய உற்பத்தியாளர்கள்  அமைப்பு  (ஏஐஎம்ஓ)  வேலையிழப்புகளை  உறுதி  செய்துள்ளது. 

கோயம்பத்தூர்  பகுதிகளில் பணமதிப்பிழப்பு ,   ஜிஎஸ்டி  நடவடிக்கையால்  பல   துறைகளைச்  சேர்ந்த  தொழிலாளிகள்   வேலையை இழந்து பாதிப்புக்கு உள்ளான     செய்திகள் வெளியானது .  மிகக்  குறைந்த  எண்ணிக்கையிலான   அரசு  வேலைகளுக்கு  பல்லாயிரக்கணக்கானோர்  விண்ணப்பிப்பதும்  வேலையின்மையின்  மோசமான நிலைமையைக்  காட்டுகிறது .    

இந்தத்  தரவுகளை  மறுக்கவோ,  ஏமாற்றவோ,  இதிலிருந்து கவனத்தை  திசை   திருப்பவோ   அல்லது   நாடகமாடவோ செய்யலாம்.   ஆனால்,  மூன்று   உண்மைகளை  அரசால்  மறுக்கவே   முடியாது.   முதலாவது,  நாம்  கடுமையான   வேலையின்மை  பிரச்சினையில்   இருக்கிறோம்   என்பதை  .   இரண்டாவது,   மோடியின்    ஆட்சியில் வேலையின்மை பிரச்சினை   மேலும்   மோசமான   நிலையை   நோக்கியே   செல்கிறது  என்பதை  . மூன்றாவது,   அரசின்   அடிமுட்டாள்தனமான  கொள்கை முடிவுகளான   பணமதிப்பிழப்பு,   அவசரமாக  அமல்படுத்தப்பட்ட  ஜிஎஸ்டி   போன்றவற்றால்   நிலைமை   இன்னும் மோசமாகி இருக்கிறது  என்பதை .

உண்மையில்   வேலையின்மை  பிரச்சினைகளை  மக்கள்  உணர்ந்திருக்கிறார்களா, புரிந்துக்  கொண்டிருக்கிறார்களா   என்பதே  கேள்வி. கடந்த ஓராண்டுகளில்  தொடர்ச்சியாக  நடத்தப்பட்ட  கருத்துக்  கணிப்புகள்  சொல்லும்  பதில்: ஆம்,  வேலையின்மைப்  பிரச்சினைகளை  மக்கள்  மிகவும்  தெளிவுபட  உணர்ந்திருக்கிறார்கள்  என்பதுதான்.  இந்த  கருத்துக்  கணிப்புகள்   பாஜகவும் மோடியும் தேர்தல் களத்தில் முந்துவதாக  கூறுபவை . 

கடந்த  இரு  ஆண்டுகளாக  மக்களிடம்  நடத்தப்படும்  கருத்து  கணிப்புகளில்   வேலையின்மைதான்  மக்களின்  மிக முக்கியமான  பிரச்சினை  என்று தெரியவருகிறது .  நாட்டின்   மிகப்  பெரிய பிரச்சினையே  வேலையின்மைதான்  என்று   எவ்வித  தயக்கமும் இல்லாமல்  26  சதவீதத்தினர்  கூறியதாக  மே 2018இல்  வெளியான ‘சிஎஸ்டிஎஸ்  மூட்ஆஃப்  தி  நேஷன்  சர்வே’   CSDS  Mood  of  the  Nation  survey  கருத்துக்  கணிப்பு முடிவுகள்  தெரிவிக்கின்றன. 

இந்த  CSDS கடந்த  காலங்களில்  நடத்திய  கருத்துக்  கணிப்புகளுடன்  ஒப்பிடும்போது ,  வேலையின்மை  பிரச்சினை  இப்போது  இரு  மடங்காக  உயர்ந்துள்ளது.     

2014இல்  8  சதவீதத்தினரும்,  2009இல்  13  சதவீதத்தினரும்,  1996இல்   12  சதவீதத்தினரும்  வேலையின்மையை  நாட்டின்  மிகப்  பெரிய  பிரச்சினையாகக் கருதியுள்ளனர் என்று கூறுகிறது . 

பாலகோட்  தாக்குதலுக்கு  பிறகு  இந்தியா  டுடே   நடத்திய  கருத்துக்  கணிப்பு  முடிவுகளில்  வேலையின்மை  பிரச்சினைகளை  மனதில்  கொண்டே  தாங்கள் வாக்களிக்கப் போவதாக  36  சதவீதத்தினர்  தெரிவித்துள்ளனர்.   தீவிரவாத  பிரச்சினைகளை   23   சதவீதத்தினரும்,   விவசாயிகள்   பிரச்சினைகளை   22 சதவீதத்தினரும்   குறிப்பிட்டுள்ளனர்.    எனவே, வேலையின்மை என்பது வெறும் பொருளாதார  நிபுணர்களுக்கான  பிரச்சினை  இல்லை   என்பதும்,    மக்களின் முக்கியப்   பிரச்சினை   என்பதும்  தெளிவாக தெரிகிறது . 

இறுதியாக,  மத்திய  அமைச்சர்  அருண்  ஜெட்லியின்  கேள்வியைப்  பார்ப்போம். வேலையின்மை  பிரச்சனை   அவ்வளவு   மோசமானதாக   இருக்கிறது  என்றால்,  மக்கள்  ஏன்  வீதியில்  இறங்கிப்   போராடவில்லை?” என்று  அவர்  கேள்வி  எழுப்புகிறார்.  இதற்கு மிக எளிதான பதில்:  மக்கள்  போராடி வருகின்றனர்   என்பதே.    தினமும்  செய்தித் தாள்களைக்  கூர்ந்து  கவனியுங்கள்.   வேலையின்மை   மற்றும்   அதுதொடர்பான   பிரச்சினைகள்   தொடர்பான   போராட்டங்கள்   ஒவ்வொரு   நாளும் ஏதேனும்  ஒரு   இடத்தில்   நடப்பதை  அறியலாம்.

கடந்த மாதம்  பாட்னாவில்   மகத்  பல்கலைக்கழக  மாணவர்கள்  தங்களது  தேர்வு  முடிவுகள்  வெளியிடத்  தாமதமாவதைக்  கண்டித்து  போராட்டம்  நடத்தினர்.

உத்தரப்  பிரதேசத்தில்  காவல்  துறைக்குத்  தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள்  தங்களுக்குப் பணியில்  சேர  வாய்ப்பு தராததைக்  கண்டித்து  கடந்த  மாதம்  போராட்டம்  நடத்தினர்.

   

குஜராத்தில்  பட்டேல்கள்,  மகாராஷ்டிராவில்  மராத்திகள்,  ஆந்திராவில்  காப்பு சமூகத்தினர்,  ஹரியானாவில்  ஜாட்   சமூகத்தினர்  திரண்டு  போராட்டங்கள்  நடத்தினார்களே,  அவை  அனைத்துமே  வேலையின்மைப்  பிரச்சினைகளின்   தாக்கம்தானே?

  ‘யங்  இந்தியா  அதிகார்  மார்ச்’  மற்றும் ‘யுவா  ஹல்லா  போல்’  போன்ற  பெயர்களில்  தேசிய  அளவில்  நடத்தப்பட்ட போராட்டங்கள்  பெரிதாக  கவனிக்கப்படவில்லை  என்றாலும் இங்கே  குறிப்பிடத்தக்கவை.

விவசாயிகள்  பிரச்சினைகள்  போலவோ,  ரஃபேல்  ஊழல்  விவகாரம்  போலவோ அல்லது  மற்ற  ஊழல்  விவகாரங்கள்  போலவோ  வேலையின்மை  பிரச்சினை  என்பது வெளிப்படையாக  கவனத்தை  ஈர்க்கவில்லை.  வேலையின்மையால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள்  அதைத்  தங்களது  தனிப்பட்ட  தோல்வியாகப்  பார்க்கிறார்களே  தவிர,  நம்  அமைப்பு  முறையின்  அநீதி   என்று  அவர்கள்  நினைக்கவில்லை .   அவர்கள் பொதுவான  பிரச்சினைகளுக்கும்  தனிப்பட்ட  தீர்வுகளையே  நாடுகின்றனர்.   வேலையின்மையால்  போராட்டங்கள்   நடக்கின்றன.  ஆனால்,  பாதிக்கப்பட்டோர் தேசிய  அளவில் ஒன்றிணைந்து  போராடுவதில்லை.  

வேலைவாய்ப்பற்ற  மாணவர்கள்,  வேலைவாய்ப்புக்கு  காத்திருப்போர்,  மிகக் குறைந்த ஊதியத்துக்கு  வேலை  பார்க்கும்   ஒப்பந்த   ஊழியர்கள்,   வேலைவாய்ப்பற்ற இளைஞர்கள்   ஒன்றிணைந்து  போராட  தயார்  நிலையிலான  போராட்ட  களம்  ஏதும்  இல்லை.   அதேபோல்,  பல்வேறு அமைப்புகளும்  குழுக்களும்   வேலையின்மை   பிரச்சினைகளுக்கு  முக்கியத்துவம்   தரும்   நிலையில்   இல்லை.   எனவே,   வேலையின்மை  என்பது   மிக   முக்கியமான,  மிக அமைதியான   அரசியல்  பிரச்சினையாக  இருக்கிறது . 

இந்த  விவகாரத்தில் நிலவிவரும் அமைதியை  பாஜக  தனக்கு சாதமாக   கருதலாம். அதனால்     வேலையின்மை பிரச்சனை  முக்கியப்பிரச்சினையாக இருக்காது  என்ற  நினைப்பில் ,  இந்தத்  தேர்தலில் மோடியின்   பிரச்சார   வியூகங்கள்   வகுக்கப்பட்டுள்ளன. 

ஆனால்,  அந்த  அமைதிக்குள்  மிகப் பெரிய ஆபத்து  நிறைந்துள்ளது. 

இந்த  வேலையின்மை பிரச்சினை  சத்தமின்றி மிகப் பெரிய அளவில்  சீறி  எழும்,    சீறி எழுவதற்கு முன்னால் அதை     கண்டறியமுடியாது.  

 ஏதோ  ஒரு  நிகழ்வோ,  தலைவர்களின்  பேச்சோ  அல்லது  கவனம்   ஈர்க்கும் வாக்குறுதியோ  ஏதேனும்  ஒன்றின்  மூலம்  இப்பிரச்சினை  எப்போது  வேண்டுமானாலும் கொழுந்துவிட்டு  எரிய   தொடங்கலாம்.   இவற்றின்   தாக்கத்தால்   ஆளும்   கட்சிக்கு பெரும்   பின்னடைவும்,   அடுத்த  ஆட்சியை   நிர்ணயிக்கும்   வாக்குகளில்   மிக  பெரிய மாற்றமும்   ஏற்படலாம்.   எனவேதான்   வேலையின்மை   பிரச்சினை   ‘சைலன்ட்கில்லர்’ 

YOGENDRA YADAV –The author is the National President of Swaraj India.

https://theprint.in/

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here