மோடியின் அரசியல் பயணம் ; நெருடலான ஒற்றுமைகள் கொண்ட கோத்ரா ரயில் எரிப்பு, புல்வாமா தாக்குதல்

0
278

சிஆர்பிஎப் படையினர் மீது தாக்குதல் நடைபெறும் என்று வந்த அச்சுறுத்தல்களை  மோடி அரசு திட்டமிட்டு புறக்கணித்துள்ளது . ஏனென்றால்  கடந்த 5 ஆண்டுகளில் அனைத்து துறைகளிலும் அரசின்   செயல்பாடுகளில் ஏற்பட்ட தோல்வி. 

எதிரிகளின் செயற்கைக்கோள்களைச் சுட்டு வீழ்த்தும் வலிமையை  இந்தியா பெற்றுவிட்டது என்று பிரதமர் நரேந்திர மோடி அறிவித்தது தேர்தல் நடத்தை விதிகளை மீறிய செயலா இல்லையா என்ற வாதம்  மிகப் பெரிய  பிரச்சினையிலிருந்து நம் கவனத்தைத் திசை திருப்புகிறது . இந்த வாதம்  பிரதமராகப் பொறுப்பேற்ற போது அவரின்  பதவியேற்பு உறுதிமொழியை மீறுவதாகும் .

அந்த உறுதிமொழியின் இரண்டாம் பகுதி சொல்வது என்னவென்றால் அரசமைப்பு சாசனத்திற்கும் சட்டத்திற்கும் உட்பட்டு, அச்சமோ பாகுபாடோ இல்லாமல், விருப்பு வெறுப்பு இல்லாமல், அனைத்துப் பிரிவு மக்களுக்கும் நான் நியாயம் செய்வேன்.

இந்த உறுதி மொழியை 2019, பிப்ரவரி 14 அன்று பிரதமர் மோடி  மீறினார் .  40க்கு மேற்பட்ட சிஆர்பிஎப் வீரர்கள் ஒரு பயங்கரவாதத் தாக்குதலில் உயிரிழந்தார்கள். அப்படியொரு தாக்குதல் நடக்கலாம் என்று அவருக்கு நிச்சயமாகத் தெரிந்திருந்த நிலையில், அதைக் கண்டிப்பாகத் தடுத்திருக்க வேண்டும். புத்திக்கூர்மை உள்ள அரசியல்வாதி என்ற முறையில் அவருக்கு இன்னொன்றும் தெரிந்திருந்தது. ஏதாவது பெரிய சம்பவம் நிகழ்ந்தால் அதனால் பொதுமக்களிடையே கொந்தளுப்பு ஏற்படுத்தும். அது இந்தத்  தேர்தலில் பாஜகவுக்கான ஆதரவை அதிகரிக்க செய்யும் என்பதும் அவருக்கு தெரியும். காஷ்மீர் மற்றும் பாகிஸ்தான் குறித்து பிரதமர் செய்பவை , பேசுவவை எல்லாமே ஒரு நாடகம்தான். 

சிஆர்பிஎப் படையினருக்கு வந்திருந்த அச்சுறுத்தல் குறித்த எச்சரிக்கைகளை திட்டமிட்டு புறக்கணித்தது மோடி அரசு.  ஏனென்றால் கடந்த 5 ஆண்டுகளில் அனைத்து அரசுத் துறைககளும் மிக மோசமாக செயல்பட்டதன் விளைவுதான் .  பொருளாதாரம், சட்டம் ஒழுங்கு, மத நல்லிணக்கம் , பன்னாட்டு உறவு, மாநிலங்களுடனான உறவு என அனைத்திலும் தோல்விதான். 

அரசின் தோல்வி  வேறு எந்தத் துறையை விடவும் பொருளாதாரத் துறையில் வெளிப்படையாக தெரிகிறது.  ஒவ்வொரு ஆண்டும் 2 கோடி பேருக்கு வேலை என்று மோடி  வாக்குறுதி அளித்திருந்தார். ஆனால், முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு வேலை இழப்புகளை உருவாக்கிவிட்டது மோடி ஆட்சி. மூடி மறைக்க முயன்றும் முடியாமல் போன தேசிய மாதிரி ஆய்வு (என்எஸ்எஸ்) நிறுவன அறிக்கையின்படி, ஒட்டுமொத்தத் தொழில் துறையில் 5 ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்த தொழிலாளர்களை விட இன்று 1 கோடியே 10 லட்சம் பேர் குறைவாக உள்ளனர். கிராமப் பகுதிகளைச் சேர்ந்த 4 கோடி தற்காலிகத் தொழிலாளர்களுக்கு இன்று வேலையே இல்லை. நிலைமையை மோசமடைய செய்திருக்கிறது மோடி அரசு. 

கிராமப் பகுதிகளில் தற்போது  15 முதல் 29 வயது வரையிலான இளைஞர்களில் 6 பேரில் ஒருவருக்கு ஒரு வேலையும் இல்லை. 5 ஆண்டுகளுக்கு முன், 15 முதல் 29 வயது வரையிலான இளைஞர்களில் 20 பேரில்  ஒருவருக்கு  எந்த வேலையும் கிடைக்காதவராக இருந்தார். 5 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு  நகரங்களிலும் பெரிய ஊர்களிலும் இதே வயது கொண்டவர்களில் 8 பேரில்  ஒருவர் வேலையின்றி இருந்தார். ஆனால் தற்போது  5 பேரில் ஒருவருக்கு வேலையில்லை. பெண்களுக்கும்  வேலையின்மை என்பது இதே அளவுக்குக் இருக்கிறது . 

வேலையின்மையின்மை   அரசியலில் எந்த மாதிரியான  தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்று வேறு யாரையும்விட மோடிக்கு மிக நன்றாகத் தெரியும். இந்த வயது உடையவர்கள்தான் 2014இல் மோடியின் வாக்குறுதிகளை நம்பியவர்கள். எதிர்க்கட்சிகளின் ஒற்றுமையினால் இந்த முறை மக்களவையில் பாஜகவுக்குப் பெரும்பான்மை கிடைக்காது என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது என்பதும், ஆகவே பிரதமர் பதவியில் தொடர்வதற்கான நாட்கள் எண்ணப்பட்டுக்கொண்டிருக்கின்றன என்பதும் அவருக்குத் தெரியும். ஆகவே, தான் வெற்றி பெற  எதையும் செய்வதற்கு  தயாராகிவிட்டார். அதனால்  சங் பரிவாரத்திடம்  அவர் சரணடைந்துவிட்டார் – இந்து மக்களின் மத உணர்வுகளை தூண்டுவதும் , போர் பற்றி பேசுவதும் சங்பரிவாரங்களின் கொள்கை .  

அதனால்  மோடியைப்  பொறுத்தவரையில், புல்வாமாவில் சிஆர்பிஎப் வீரர்கள் மீது  நடத்தப்பட்ட தாக்குதல் ஒரு வரப்பிரசாதமாக வந்தது. ஆனால், தாக்குதலுக்கு பிறகு   ஒவ்வொரு மேடையிலும் மோடி  வெளிப்படுத்திய ஆவேசம் உண்மையானதுதானா அல்லது திட்டமிடப்பட்டதா? அந்தத் தாக்குதல் அவர் எதிர்பார்க்காத அதிர்ச்சியா அல்லது எச்சரிக்கைகளைப் பொருட்படுத்தாமல் அந்தத் தாக்குதலை அவர் அனுமதித்தாரா?

இந்த சந்தேகம் புல்வாமா தாக்குதல் நடந்த சில மணிநேரங்களில் வந்துவிட்டது. ஏனென்றால், காஷ்மீரில் ஒரு மிகப் பெரிய தாக்குதல்  நடக்கப்போகிறது என்ற எச்சரிக்கைகள் உளவுத் துறையிடமிருந்து சில நாட்களாகவே மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்திற்கு வந்துகொண்டிருந்தன என்பதை ஊடகங்கள் உடனடியாகக் கண்டுபிடித்து தெரிவித்தன.

புல்வாமாவில் தாக்குதல் நடந்த 2 நாட்களுக்கு  முன்பு, ஆப்கானிஸ்தானில் ஜெய்ஷ் அமைப்பு , சரக்கு வாகனத்தை வைத்து  ஒரு தற்கொலைத்  தாக்குதல் பற்றிய வீடியோ காட்சியை இண்டெர்நெட்டில் விட்டது.  அதனுடன்  அதே போன்ற தாக்குதல் காஷ்மீரில் நடக்கும் என்றும் பெருமையுடன் அறிவித்தது. அதனால்  ஒரு சில நாட்களில் ஒரு பெரிய தாக்குதல் நடக்கத்தான் போகிறது என்பது மோடி அரசுக்குத் தெரியாமலிருக்க வாய்ப்பே இல்லை. இது குறித்து காஷ்மீர் காவல் துறையிடமிருந்து எச்சரிக்கை ஒன்றும் வந்திருக்கிறது. 

இரு வேறு உளவு அமைப்புகளிடமிருந்து ஒரே மாதிரியான தகவல் வந்தால் அதை முக்கியமானதாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பது அடிப்படையான உளவு விதி. ஆபத்து இருப்பதை  உணர்ந்த சிஆர்பிஎப் தனது வீரர்களை விமானம் மூலம் கொண்டு செல்ல அனுமதி கேட்டது . ஆனால், உள்துறை அமைச்சகம் அனுமதி கொடுக்கவில்லை. இந்த முடிவை பிரதமர் அலுவலகத்திற்கு தெரிவிக்காமல் எடுத்திருக்க முடியாது.

அவ்வாறு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது மேற்பார்வையில் நிகழ்ந்த கவனக்குறைவா? அல்லது (முட்டாள்தனமான முடிவு)  திட்டமிட்டு அனுமதி மறுக்கப்பட்டதா?  

இந்த சந்தேகத்தைக் கேட்பதில் ராகுல் காந்திக்கு தயக்கம் இருந்தது. ஆனால் கொல்கத்தாவில், மம்தா பானர்ஜிக்கு அப்படிப்பட்ட தயக்கம் எதுவும் இல்லை. புல்வாமா தாக்குதல் நடந்தபோது நீங்கள் எங்கே இருந்தீர்கள் மோடி அவர்களே என்று மம்தா பானர்ஜி  கேட்டார். ஒரு தாக்குதல் நிச்சயமாக நடக்கப்போகிறது என்று உங்களுக்குத் தெரியும். ஏற்கெனவே உளவுத் துறைத் தகவல்கள் அரசுக்கு கிடைத்திருக்கும் . பிறகு ஏன் வீரர்களை விமானத்தில் அனுப்பவில்லை? சோதனைச் சாவடிகளில் ஏன் முறையான சோதனைகள் நடத்தப்படவில்லை? சாலைகள் ஏன் முற்றிலுமாக சோதனையிடப்படவில்லை ? அவர்களை நீங்கள் ஏன் சாவின் விளிம்பில் தள்ளிவிட்டீர்கள்? அதன் மூலம் தேர்தலுக்கு முன் அரசியல் செய்யலாம் என்றா?  என்று மம்தா பானர்ஜி விளாசினார். 

பாகிஸ்தானிலிருந்து வந்த தகவல்

இந்த குற்றச்சாட்டுக்களை மோடியால் நிராகரிக்க முடிந்தது. புல்வாமா தொடர்பாக விமர்சித்தவர்வர்களை தேசவிரோதிகள் என்று கூற  முடிந்தது.  ஏனென்றால் புல்வாமா தாக்குதல் நடந்ததற்கு காரணமான தவறுகள் என்ன என்று ஊடகங்களில் யாருமே கேள்வி எழுப்பவில்லை. நான்கூட, இது தொடர்பான எனது முந்தைய கட்டுரையில்,  மோடியிடம் என் சந்தேகங்களை தெரிவித்து இருந்தேன் . ஆனால், அதன்  பிறகு எனக்கு கிடைத்த விவரங்கள், ஒரு நிச்சயத் தாக்குதல் பற்றி நமது உளவுத் துறையினர் பாகிஸ்தானிலிருந்து சேகரித்துத் தந்த தகவல்களை மோடி  புறக்கணித்தார், அதன் மூலம் புல்வாமா தாக்குதலைத் தடுக்க மோடி அரசு தவறியது  என்ற என் கருத்தை உறுதிப்படுத்துவதாக இருக்கின்றன.

பாகிஸ்தான் அரசுக்கு இந்தத் தற்கொலைப்படைத் தாக்குதல் பற்றி பிப்ரவரி 7 அன்றே தெரியவந்துவிட்டது என்றும், இந்தியா பதிலடி கொடுக்கக்கூடும் என்ற அச்சத்தின் காரணமாகத் தனது வீரர்களைப்  போர்க்கள முகாம்களுக்கு அனுப்பத் தொடங்கியது என்றும் நம்பகமான வட்டார தகவல்கள்  எனக்குத் தெரிவித்தன.

பெரிய அளவுக்கு ராணுவத்தினரை போர்க்கள முகாம்களுக்கு அனுப்பப்படுவதை ரகசியமாக வைத்திருக்க முடியாது. ஏனென்றால் விமானப் படைத் தளங்கள், ஆயுத வாகனங்கள், தாக்குதல் வாகனங்கள், தரைவழி வெடிகுண்டுகள் என எல்லாமே தயாராகிவிடும்.

36 ஆண்டுகளுக்கு முன், இந்திய ராணுவம் தனது ‘ஆபரேஷன் பிராஸ்ட்ராக்ஸ்’ (Operation Brass tacks)  என்று பெயரிடப்பட்ட பயிற்சித் திட்டத்தைத் தொடங்கவிருந்த நிலையில் இதே போன்ற ஒரு ராணுவத் தயாரிப்பு நடவடிக்கை பாகிஸ்தானில் எடுக்கப்பட்டது.

அந்த நடவடிக்கை தொடங்கப்பட்ட சில நாட்களிலேயே இந்திய அரசுக்கு தெரியவந்துவிட்டது. இன்றைக்கு இந்தியாவிடம் இருக்கும் எல்லைப்புற உளவு ஏற்பாடுகளையும், செயற்கைக்கோள் கண்காணிப்புத் திறன்களையும் கொண்டு, எல்லையின் மறுபுறம்  என்ன நடக்கிறது என்பதைச் சில மணிநேரங்களிலேயே தெரிந்துகொள்ள முடியும்.

பொதுவாக, போர்க்கள மையங்களில் வீரர்களைக் காலவரையின்றி நிறுத்திவைத்திருக்க முடியாது. ஆகவே, நிச்சயமாக ஒரு தாக்குதல் நடக்கப்போகிறது என்பதற்கான அறிகுறிகள் இருந்ததால்தான் பாகிஸ்தான்  நடவடிக்கை எடுத்திருக்கிறது. இந்தப் பின்னணியில், உளவுத் துறையிடமிருந்தும் காவல் துறையிடமிருந்தும்  எச்சரிக்கைகள் வந்திருக்கும்.  அதனால் வீரர்களை விமானம் மூலம் கொண்டுசெல்லக் கோரி சிஆர்பிஎப் விடுத்த வேண்டுகோளை உள்துறை அமைச்சகம் (பிரதமர் அலுவலகமும்) ஏற்க மறுத்தது, கண்டிப்பாக ஒரு பொறுப்பற்ற செயலாகவே தெரிகிறது.

தெளிவாகும் முரண்கள்

புல்வாமா தாக்குதலின் காரணங்கள் உண்மைதான் என்றால், எதிர்க்கட்சிகளால் காண முடிந்த ஆனால் புரிந்துகொள்ள முடியாத மோடியின் பேச்சுகளில் இருந்த  முரண்பாடுகளுக்கு விளக்கம் கிடைக்கிறது. முதலாவதாக, புல்வாமாவில் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது பற்றிய தகவல் கிடைத்த பிறகும்  பல மணிநேரங்களுக்கு மோடி  கோர்பெட் பூங்காவில்  படப்பிடிப்பைத் தொடர முடிவு செய்த விவகாரம். இது,  அவர் அதிர்ச்சியடையவில்லை என்பதை காட்டுகிறது.  ஒரு பெரிய தாக்குதல் நடக்கப்போகிறது என்பது அவருக்குத் தெரியும், அதற்காக அவர் காத்திருந்தார். அதனால்  அவர் அதிர்ச்சியடைய மறந்துவிட்டு தன் வேலைகளை வழக்கம்போல் செய்துகொண்டிருந்தார்.

புல்வாமாவை தாக்குதலை முற்றிலுமாக தனக்கு  சாதகமாக்கிக்கொள்ள வேண்டும் என்ற மோசமான ஆசையில், மோடி ஏன் 40 வீரர்களுக்காக ஒரு தேசியத் துக்க நாளை கூட அறிவிக்கவில்லை. அவர்கள் கொல்லப்பட்டதால் நாட்டில் ஏற்படும்  பின்விளைவுகளை மட்டுப்படுத்துவது தொடர்பாகவும் அவர் எதுவும் பேசவில்லை. 

அவர் தனது வழக்கமான மௌனத்தைக் கடைப்பிடித்தார். பின்னர் பாகிஸ்தானுக்கும் காஷ்மீர் பயங்கராவதிகளுக்கும் எதிராக – முஸ்லிம்கள் அறிந்திராத வகையில் அவர்களுக்கு எதிராக பேசினார்.  ஜம்மு, ஹரியானா, டெல்லி, புனே போன்ற இடங்களில் இந்துத்துவக் கும்பல்கள் காஷ்மீரி மாணவர்களை அடித்தனர். நூற்றுக்கணக்கான  மாணவர்கள் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கிற்குத் திருப்பி அனுப்பப்பட்டார்கள். 

மறுபடியும் நிகழ்த்தப்பட்ட கோத்ரா 

புல்வாமா தாக்குதல் குறித்து மோடி என்ன கணக்கு வைத்திருந்தாலும், புல்வாமா தாக்குதலுக்கு பிறகும் , பிப்ரவரி 27, 2002 இல் நடந்த கோத்ரா ரயில் நிலையத்தில் சபர்மதி எக்ஸ்பிரஸ் பயணிகள் பெட்டி எரிக்கப்பட்டதற்கும் பிறகும்  மோடி எவ்வாறு  நடந்துகொண்டார் என்பதில்  ஒற்றுமை இருக்கிறது. கோத்ரா சம்பவத்திற்கு முன்பே, 20 முறையாவது உளவுத் துறையினரிடமிருந்து எச்சரிக்கைகள் வந்தன . அதாவது விஎச்பி, பஜ்ரங் தள அமைப்புகள் ஏதோவொரு பெரிய நடவடிக்கையில் இறங்கத் தயாராகிக்கொண்டிருக்கிறார்கள், அதற்காக வாள்களோடும் ஈட்டிகளோடும் உருட்டுக்கட்டைகளோடும் தீவிரப் பயிற்சிகளில் ஈடுபட்டிருக்கிறார்கள், அணிவகுப்புகள் நடத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று  . அந்த எச்சரிக்கைகளை  மோடி கண்டுகொள்ளவில்லை.

கோத்ராவில் ரயில் பெட்டி எரிக்கப்பட்ட பின்பு, 59 கரசேவகர்களை முஸ்லிம்கள் சூழ்ச்சி செய்து கொன்றுவிட்டார்கள் என்று விஎச்பி ஓயாமல் சொல்லிக்கொண்டிருந்தது. அதைத் தொடர்ந்து ஒரு வாரம் குஜராத் முழுவதும் மனித வேட்டை நடந்தது. இந்துத்துவக் கும்பல்களின் அந்தத் திட்டமிட்ட படுகொலைகளைக் கண்டித்து மோடி ஒரு வார்த்தைகூட பேசவில்லை. ‘கடவுளுக்கான பணியில்’  ஈடுபட்டிருந்த அந்த இந்துத்துவா  கும்பல்ககள்  பலரும் தலையில் காவிப் பட்டி கட்டியிருந்தார்கள், நெற்றியில் காவித் திலகமிட்டிருந்தார்கள்.

ரயில் எரிப்பில் இறந்தவர்களின் சடலங்களை  அப்புறப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பாகவே மோடி தேர்தல் ஆணையத்திடம் மாநில சட்டமன்றத் தேர்தலை முன்கூட்டியே நடத்தக் கோரினார். 2003 மார்ச் மாதம் நடைபெற வேண்டிய தேர்தலை 2002 ஜூலையில் நடத்திவிடலாம் என்றார். (தேர்தல் ஆணையம் அதை ஏற்கவில்லை ஆனால் பின்பு 2002 டிசம்பரில் தேர்தலை நடத்தியது.)

கோத்ரா தாக்குதலுக்கும்  – புல்வாமா தாக்குதலுக்கும் இருக்கும் ஒற்றுமைகள் இத்தோடு நிற்கவில்லை. அந்தத் தேர்தலில் வெற்றிபெற்ற பெருமிதத்தோடு மோடி ஓய்ந்துவிடவில்லை. குஜராத் காவல் துறையினர் 22 என்கவுன்டர் கொலைகளைச் செய்தனர்.  கொல்லப்பட்டவர்கள் பாகிஸ்தானிலிருந்து அந்நாட்டு அரசாங்க ஆதரவோடு அனுப்பப்பட்ட தீவிரவாதிகள் என்று காவல் துறையினர் பரப்பிக்கொண்டே இருந்தனர்.

அப்போது ஒரு விசயம் தெளிவாகப் புரிந்தது. அதிகாரத்தை மோடி அவ்வளவு எளிதில்  விட்டுவிட மாட்டார். தேர்தலில் தனது வெற்றியை உறுதிப்படுத்த எதையும் செய்வார். இப்போதும் அது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அப்போது அவரது லட்சியங்கள் குஜராத்துக்குள் அடங்கியிருந்தது . இப்போது இந்தியா முழுவதையும் அடக்கியுள்ளது 

By Prem Shankar Jha

https://thewire.in/

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here