நியூட்ரினோ ஆராய்ச்சின்னா என்ன?: இதை அவசியம் படியுங்கள்.

India Neutrino Observatory demystified

0
1724
The interior of a Neutrino Observatory

நியூட்ரினோ அடிப்படை அறிவியல் ஆய்வு திட்டம் குறித்து சமூக வலைத்தளத்தில் மற்றும் ஊடகங்களில் வெளிப்படும் சில கேள்விகளுக்கு என் கருத்தை தர விரும்புகிறேன். வெளிப்படும் கருத்துக்கள இரண்டு விதமாக பிரிக்கலாம். 1) திட்ட நடைமுறை, கட்டுமானம், சட்டம் தொடர்பான கேள்விகள் 2) இந்த ஆய்வே அமெரிக்காவின் ரகசிய ராணுவ திட்டம் போன்ற குற்றச்சாட்டுக்கள்.

1) தேனியை விட்டால் இந்த ஆய்வை செய்ய வேறு இடமே இந்தியாவில் இல்லையா? ஆபத்தே இல்லை என்றால் குஜராத்துக்கு போகவேண்டியதுதானே…

ஆய்வுக்கான இடத்தைத் தேர்வு செய்யும்போது பல அம்சங்களை கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும். தொலைநோக்கிகள் அமைக்கும்போது பொதுவே உயரமான மலைகளின் மேலேதான் அமைப்பார்கள். அதுபோல இந்த ஆய்வு மேற்கொள்ள சில நிலவியல் கூறுகள் அவசியம்.

காலத்தால் மிகப்பழைய மலையாக இருக்க வேண்டும். பழைய மலைகள்தான் கடினமாக இருக்கும்.. குகை ரயில் பாதைபோல அமைக்கும்போது கட்டுமான உறுதி வேண்டும்.. இமயமலை உயரமானதுதான். ஆனால் கடினமானது அல்ல.. இமயமலைப் பகுதி பெரும்பாலும் படிமப் பாறைகளால் ஆனது. சிறு சிறு பாறைகளால் ஆன தொகுப்பாக உள்ளதால், அங்குள்ள பாறைகளில் உறுதித்தன்மை மிகவும் குறைவு. மற்ற மாநிலங்களிலும் பாறைகளின் தன்மை இந்த ஆய்வுக்கு ஏற்றதாக இல்லை..

தேனி மாவட்டத்தின் மேற்கு போடி மலையிலுள்ள பாறைகள் மிகவும் கடினமான சார்னோக்கைட் பாறைகளால் ஆனவை. அதாவது, இமயமலையைப்போல சிறு சிறு பாறைகளின் தொகுப்பாக இல்லாமல், ஒரே பாறையிலான மலைகளாக இங்குள்ள மலைகள் உள்ளன.

அதுமட்டுமல்ல காடுகள் அடர்ந்த பகுதி என்றால் மரங்களை வெட்ட வேண்டிவரும். விவசாய நிலம் இருக்கும் பகுதி என்றால் விவசாய நிலத்தை கையகப்படுத்த வேண்டி வரும். எடுத்துகாட்டாக ஓரிடத்தில் உள்ள பாறைகள் நியூட்ரினோ ஆய்வு மையம் அமைய பொருத்தமாக இருந்தாலும் அந்தப்பகுதி விவசாய நிலமாகவோ அல்லது அடர்ந்த காடுகளாக அமைந்து மரங்களை வெட்டவேண்டிய நிலை ஏற்பட்டால் அந்த இடத்தைத் தேர்வு செய்வது சரியான முடிவாக இருக்காது.

அவ்வாறு விவசாய நிலமற்ற மரங்கள் அடர்ந்து இல்லாத இடமாக தேடி தேடி தான் இந்த மலை இறுதிபடுத்தப்பட்டது. இந்த ஆய்வுக்காக தேர்வு செய்யப்பட்டு மாநில அரசால் ஒதுக்கப்பட்டுள்ள நிலத்துக்காக விவசாய நிலம் ஏதும் எடுக்கப்படவில்லை அதுபோல பாறையால் ஆன மலை என்பதால் காடுகளை வெட்ட வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.

மேலும் வளிமண்டல நியூட்ரினோக்களை ஆராய்ச்சி செய்யும்போது அது நிலநடுக்கோட்டுக்கு எவ்வளவு முடியுமோ அவ்வளவு அருகில் அமைந்தால் நலம்.

2) சிங்காராவில் சுற்றுச்சூழல் அனுமதியை இந்திய சுற்றுச்சூழல் துறையின் அமைச்சகம் மறுத்தபொழுது சொன்ன காரணங்கள், விலங்குகளுக்கு மட்டும்தானா, மனித நடமாட்டத்திற்கு இல்லையா?

அங்கு ஏற்கனவே தமிழக மின்வாரியத்திற்கு சொந்தமான ஒரு கிலோமீட்டர் உள்ளே செல்லும் பைகாரா குகை இருக்கிறது. அந்த குகையை விரிவு செய்து பயன்படுத்தலாம் என முதலில் திட்டமிடப்பட்டது. இந்த திட்டம் ஏற்படுத்திய பின்னர் அந்த பகுதியை ஒட்டிய இடங்களை சமீபத்தில் புலிகள் சரணாலயம் என அறிவித்து இருக்கிறார்கள். சரணாலயத்துக்குள் (பாதுகாப்பு ராணுவ கட்டுமானங்கள் தவிர வேறு) எந்த கட்டுமானமும் அனுமதி கிடையாது. எனவே அங்கு புதிய கட்டுமானங்களுக்கு தடை உள்ளது. மேலும் அங்கு இந்த ஆய்வுக் கூடத்தை வைத்தால், போக்குவரத்து மற்றும் மனித நடமாட்டம் காரணமாக அங்குள்ள யானைகள் மற்றும் புலிகளுக்கு பாதிப்பு ஏற்படும் என்று எதிர்ப்புக் கிளம்பியது. எனவேதான் சுற்றுச் சூழல் பாதிப்பு இருக்கக் கூடாது என்பதற்காக தேனி மாவட்டம் தேவாரம் பகுதி தேர்வு செய்யப்பட்டது.

நேரடியாக இந்த கருவியால் மனிதன், விலங்கு, பறவை எதற்கும் பாதிப்பு அல்ல. ஆனால் புலி காப்பகத்தில் இதுபோன்ற நிறுவனங்களை நிறுவக் கூடாது; புதிய கட்டிடங்கள் கட்டுமானங்கள், அது பள்ளிக்கூடமாக இருந்தாலும் சரி, ஏற்படக் கூடாது என்பதைக் கருதிதான் சிங்காரா பகுதி கைவிடப்பட்டது.

3) பல லட்சக்கணக்கான கிலோ வெடிமருந்துகளை கொண்டு மலையை தகர்க்கும்போது பல லட்சக்கணக்கான டன் பாறைகளை வெட்டி அகற்றும்போது சூழலில் பெரிய பாதிப்புகள் ஏற்படும்தானே. பூமிக்குள் சுரங்கம் செய்யும்போது நிலத்தடி நீர் பாதிப்பு ஏற்படாதா?

முதலில் யாரும் மலையை உடைத்து சுக்குநூறாக ஆக்கப் போவது இல்லை. கல்குவாரியில் வெடித்து பாறைகளை அகற்றுவது போலவும் அழிக்கப் போவது இல்லை. பூமிக்குள் கிணறு போல நேராக கீழே செல்லவும் போவது இல்லை. நிலத்துக்கு அடியில் ஆழ்துளை கிணறு போல போகப்போவதும் இல்லை. மெட்ரோ பாதாள ரயில் போல, மலை குகைக்குள் ரயில் பாதை அல்லது ரோடு செல்வதுபோல இரண்டு டிரக் லாரி செல்லும் அகலத்தில் சுமார் ஏழு மீட்டர் உயரத்தில் மலையை குடைந்து, தரையோடு தரையாக, பாதை அமைப்பார்கள். சரியாக மலையின் உச்சிக்கு கீழே அந்த பாதை சென்றதும் கட்டுமானத்தை நிறுத்திவிடுவார்கள். மலைப்பாதை என்றால் மலையின் அடுத்த பக்கம் வெளியே ரோடு வரும். அவ்வளவுதான் வேறுபாடு. அந்த பாதையின் இறுதி முனையில் ஆய்வகம் அமையும். அதில் நியூட்ரினோ உணர்வி அமைக்கப்படும். மழைமானி மழையின் அளவை அளவிடுவது போல இந்த உணர்வி வளிமண்டல நியூட்ரினோக்களை அளவிடும்.

அடுத்து பயன்படுத்தப்போவது வெறும் 450 டன் வெடிமருந்து; ஐந்து வருடங்களில். பாதை போடுவதற்குதான் இந்த வெடி என்பதால் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு மூன்று முறைக்கு மேல் வெடிக்கமாட்டார்கள். மேலும் மாலையில் விரிசல் விழாத அளவுக்கு தான் குறைவாக ஆற்றலுடன் வெடிப்பார்கள். மேலும் இரண்டு மாதங்களில் சுமார் 300 மீட்டர் குகை அமைந்துவிடும். அதன் பின்னர் உள்ளே கட்டுமானம் நடப்பதுகூட வெளியே புலப்படாத அளவுதான் விளைவுகள் இருக்கும்.
தற்போது பல மாநகரங்களில் தரைக்கு கீழே மெட்ரோ ரயில் ஏற்படுத்துவதற்கு சுரங்க பாதை அமைக்கிறார்கள். கல்கத்தாவில் தற்போது ஆற்றுக்கு அடியில் செல்லும்படியான சுரங்கம் அமைக்கப்படுகிறது. எனவே இந்த தொழில்நுட்பம் ஏற்கனவே உள்ள நுட்பம்தாம்.

4) இத்திட்டத்திற்கு சுற்றுச்சூழல் அனுமதி வழங்கியது செல்லாது என தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம் ஏன் சொன்னது? மதுரை உயர்நீதிமன்ற கிளையும் தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயமும் தமிழக மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியமும் உங்கள் மொழியில் தேசத் துரோகிகளா?

முதலில் தவறான தகவல்களுக்கு விளக்கம். சுற்றுச்சூழல் அனுமதி (environment clearance) வழங்கியது செல்லாது என தேசிய பசுமைத் தீர்ப்பாயம் கூறவில்லை; புதிதாக அந்த பகுதிக்கு அருகே ஐந்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் புதிய பறவைகள் சரணாலயம் ஏற்பட்டுவிட்டது என்பதால், வனவிலங்கு வாரிய ஒப்புதல் பெறவேண்டும் என்று கூறி தற்காலிகமாக அந்த சுற்றுச்சூழல் அனுமதியை நிறுத்தி வைக்கிறோம் (abeyance) என்றுதான் கூறியது.

எல்லா திட்டங்களுக்கும் முதலில் 2006ஆம் ஆண்டு சுற்றுச்சூழல் தாக்க மதிப்பீடு சட்டத்தின் [Environmental Impact Assessment- EIA -Act], படி சுற்றுச்சூழல் அனுமதி பெறவேண்டும். உள்ளபடியே, 2011லேயே இத்தகைய அனுமதியை இந்த திட்டம் பெற்றுவிட்டது. ஆனால் திட்டத்துக்கான நிதி ஒத்துக்கீடு 2014இல்தான் கிடைத்தது; எனவே அதன் பின்னர்தான் கட்டுமான பணிகள் நடைபெற துவங்கின. முன் அனுமதி இருந்தும், இந்த திட்டம் செயல்படுத்த துவங்குவதற்கு முன்னர், மதிகெட்டான் சோலை தேசியப் பூங்கா ஏற்படுத்தப்பட்டது. இந்த தேசிய பூங்கா சுமார் ஐந்துகிலோ மீட்டர் தொலைவுக்குள் அமைந்துவிடுகிறது என்பதால் பசுமை தீர்ப்பாயம் ஏற்கனவே பெற்ற அனுமதியை தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைத்து மறுபடியும் சூழல் அமைச்சகத்தின் அனுமதியை புதிதாக பெறும்படியும், கூடுதலாக வனவிலங்கு வாரியத்தின் அனுமதியையும் பெறும்படியும் மார்ச் 2017இல் தீர்ப்பளித்தது. அதன் அடிப்படையில்தான் மறுபடி சுற்றுச்சூழல் அனுமதி வழங்க விண்ணப்பத்தை மாநில அரசுக்கு அளித்தது.

5) சட்டத்தை வளைத்து ‘சிறப்பு திட்ட’மாக இதற்கு அனுமதி அளித்தது தவறு இல்லையா?

சில சூழலியாளர்கள் இந்த அனுமதி தவறானது; சட்டத்தை மதித்துக் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய மத்திய அரசே, சட்டத்தைக் காலில் போட்டு மிதிக்க முயற்சிக்கின்றது என்ற குற்றச்சாட்டு வைக்கிறார்கள். பெரும் திட்டங்கள் பிரிவு A (Category A) எனவும் சிறு திட்டங்கள் பிரிவு B (Category B) எனவும் அமையும். அநியாயமாக சுமார் 1800 கோடி மதிப்புள்ள இந்த திட்டத்தை பிரிவு B (Category B) என்பதன் கீழ் சிறிய திட்டமாக கருதி ஒப்புதல் அளித்துள்ளனர். பிரிவு A (Category A) என இருந்தால் மக்கள் கருத்துகேட்பு வேண்டும். இதை தவிர்க்க தந்திரமாக பிரிவுB (Category B) என வகைபடுத்தி ‘சிறப்பு வகை -special case’ என கருதி சட்டத்தை வளைத்து ஒப்புதல் அளித்துள்ளது மத்திய அரசு என்கிறார்கள்.

‘சிறப்பு வகையாக’ மத்திய அரசு பரிசிலனை செய்தது ஏன்? பொதுவே எல்லா திட்டங்களும் முதலில் சுற்றுச்சூழல் அனுமதி பெறவேண்டும், அதற்கு மாநில அரசிடம் விண்ணப்பம் தரவேண்டும். அதுபோல தான் EIA சட்டத்தின் படி மாநில மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்திடம் (Tamil Nadu State Environmental Impact Assessment Authority -SEIAA) ஜூன் 2017இல் விண்ணப்பம் செய்தனர். மத்திய அரசிடம் அல்ல எனபது குறிப்பிடத்தக்கது. தனக்கு அதிகாரம் இருந்தும் இந்த விண்ணப்பத்தை மத்திய அமைச்சகமே ஆய்வு செய்து ஏற்பது அல்லது மறுப்பது என்ற முடிவை எடுக்கட்டும் என மாநில மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் கூறியது. அதன் அடிப்படையில் மத்திய அமைச்சகம் இந்த விண்ணப்பத்தை ஏற்று பரிசீலனை செய்தது. மத்திய அரசு பரிசீலனை செய்தபோது எல்லா சட்ட திட்டங்களுக்கும் விதிமுறைகளுக்கும் உட்பட்டுதான் அனுமதி அளித்துள்ளது. பல நிபந்தனைகளையும் விதித்துள்ளது. அந்த நிபந்தனைகளை கறாராக கடைபிடிப்பது அவசியம்.

மாநில அரசே செய்து தரவேண்டியதை நீங்கள் பரிசீலனை செய்யுங்கள் என அளித்ததை மத்திய அரசு கமிட்டி பரிசீலனை செய்தது என்பது தானே ‘சிறப்பு வகை- special case’, தவிர எந்த விதிமுறையும் மீறப்படவில்லை, தளர்த்தப்படவில்லை. இங்கே எங்கே சட்டம் வளைந்தது?
சிலர் ‘special case’ என்ற வார்த்தையை மோசடியாக ‘சிறப்பு திட்டம்’ என மொழிபெயர்ப்பு செய்து குழப்புகிறார்கள். உள்ளபடியே special case என்பது ‘சிறப்பு வகை’ தான் அல்லவா? ஊழலை வெறும் ‘சொத்துக்குவிப்பு’ என்று திரித்த ஊடகங்கள் குறித்து நமக்கு தெரியும்தானே!

6) இந்த திட்டத்தை வெறும் கட்டிடங்கள் என்ற அளவுகோலில்தான் நிர்ணயிக்க முடியுமா? இந்தியாவின் சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகம் வெறும் கட்டிடத்திற்கு ஏன் அனுமதி மறுத்தது?

வெறும் கட்டிடங்கள் அல்ல, கட்டுமான பணிகள் என்ற திட்ட வகையின் கீழ் தான் விண்ணப்பம் செய்யப்பட்டது. 2011இல் செய்யப்பட்ட விண்ணப்பமும் இதே பிரிவின் கீழ்தான் செய்யப்பட்டது. கார் ஓட்டுவதற்கு கார் லைசன்சு தேவை. எந்தெந்த வகை லைசென்சு உள்ளதோ அதில்தானே விண்ணப்பிக்க முடியும். நீங்கள் நாலு சக்கர வாகனம் ஓட்ட வேண்டும் என்றால் LMV ஓட்டுனர் உரிமம் வாங்கவேண்டும். அதை வைத்து சின்ன கார் முதல் சிறு டெலிவரி வேன் வரை ஓட்டலாம்.
அதுபோல சுற்றுசூழல் துறை எட்டு திட்டவகைகளாக திட்டங்களை வகைபடுத்தியுள்ளது. நீங்கள் உங்கள் திட்டத்துக்கு பொருந்தும் திட்டவகை பிரிவில் அனுமதி கோரி விண்ணப்பம் செய்யவேண்டும். உங்கள் திட்ட செயல்பாடும் நீங்கள் விண்ணப்பிக்கும் திட்டவகை பிரிவும் பொருந்தவில்லை என்றால் உங்கள் மனு ரத்து செய்யப்படும். அதுபோல EIA சட்டத்தில் எட்டு திட்டவகைகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன. அவையாவன :-
1 நிலத்திலிருந்து கனிம வளம் எடுத்தல் மற்றும் ஆற்றல் உற்பத்தி செய்தல்
2 கனிமம், நிலக்கரி போன்ற முதன்மை பொருள்களை பதன்செய் தொழிற்சாலை
3 பொருள் உற்பத்தி செய்யும் தொழிற்சாலைகள்
4 பொருள் பதன்செய் தொழில்கள்
5 உற்பத்தி தொழிற்சாலைகள்
6 சேவை துறை
7 விமானதளம் துறைமுகம் போன்ற உள்கட்டமைப்புக்கள்
8 கட்டிடம், கட்டுமான பணிகள், முதலிய

நியூட்ரினோ திட்டம் மேலே 1-7 உள்ள எந்த திட்டவகையிலும் பொருந்தாது எனபது எடுத்த எடுப்பிலேயே தெளிவாக தென்படுகிறது அல்லவா.?

ஐந்து வருடம் கட்டுமான பணிக்கு பிறகு ஆய்வுக்கருவி மழைமானி மழையை அளப்பது போல இயற்கையாக வரும் வளிமண்டல நியூட்ரினோக்களை அளவிடும். எனவே ஆய்வு கால கட்டத்தில் எந்த வித உற்பத்தியோ மாசு வெளியிடுதலோ இல்லை. கட்டுமான பணியின்போது தான் ஏதாவது சூழல் தாக்கம் இருந்தால் ஏற்படும். எனவே 8ஆம் திட்டவகை பிரிவில் விண்ணப்பம் செய்யப்பட்டது. இதில் எங்கே சட்டம் வளைந்தது? இருக்கிற திட்டவகைபிரிவில்தானே விண்ணப்பம் தரவேண்டும்? “ஐயோ கட்டுமான பணி திட்டவகையில் அனுமதி அளித்துள்ளனர்; இது சரியா” எனக் குற்றம் கூறுபவர்கள் எந்த திட்டவகையின் கிழ் இந்த விண்ணப்பம் பரிசீலனை செய்திருக்கவேண்டும் என ஒருபோதும் அவர்கள் எழுதும் கட்டுரைகளில் கூறுவதே இல்லை என்பதை கவனித்து பாருங்கள். ஏன் எனில் அவர்களுக்கே தெரியும் இன்றுள்ள சட்டத்தின்படி இதுதான் சரியான பொருந்தும் திட்டவகை என்று!

நாம் எல்லோரும் சட்ட நிபுணர்கள் இல்லை அல்லவா? யார் போய் சட்ட புத்தகத்தை பிரித்து எந்தெந்த திட்டவகைகளை சட்டம் வகுத்துள்ளது என படிக்கப்போகிறோம். உள்ளபடியே நியாயமாக 8ஆம் திட்டவகையில் விண்ணப்பம் செய்ததும் பரிசீலனை செய்ததும் தவறு என குற்றம் கூறுபவர்கள் குற்றம் கூறுவதுடன் எந்த திட்டவகையில் விண்ணப்பம் செய்திருக்கவேண்டும் எனவும் கூறவேண்டும் இல்லையா?

7) தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயம் தன்னுடைய தீர்ப்பில் தெளிவாக குறிப்பிட்டுள்ளது இது பிரிவு “Category A” திட்டமென்று, அதையும் மீறி நீங்கள் இதற்கு அநியாயமாக சுமார் 1800 கோடி மதிப்புள்ள இந்த திட்டத்தை பிரிவுB (Category B) என்பதன் கிழ் சிறிய திட்டமாக கருதி அனுமதி வாங்கியிருக்கிறீர்கள். பெரும் திட்டங்கள் பிரிவு A (Category A) என்றால் மக்கள் கருத்துகேட்பு வேண்டும். இதை தவிர்க்க தந்திரமாக பிரிவுB (Category B) என வகைபடுத்தி ‘சிறப்பு வகை -special case’ என கருதி சட்டத்தை வளைத்து ஒப்புதல் பெறப்பட்டுள்ளது?

சுற்று சூழல் விதியின் கிழ் உள்ள சட்டத்தில் சட்டத்தில் 1,50,000 சதுர மீட்டர்க்கு மேல் கட்டுமானம் தேவைப்படும் திட்டங்களை பெரும் திட்டங்களை – பிரிவு A (Category A) எனவும் அதற்கும் குறைவாக கட்டுமான பணிகள் தேவைப்படும் திட்டங்களை பிரிவு B (Category B) எனவும் சட்டம் வகுக்கிறது.

நியூட்ரினோ திட்டம் பெரிதா சிறிதா? நியூட்ரினோ திட்டத்தின் மொத்த கட்டுமானப் பணி வெறும் 30,000 சதுர மீட்டர் தான். அதிலும் சுமார் 20,000 சதுர மீட்டர் (அதாவது 175 m X 175 m) மலைக்கு அடியில் அமையவிருக்கிற குகை பாதை போன்ற கட்டுமானம்தான்.

சட்ட சந்தேகங்களை போக்கும் வகையில் டிசம்பர் 22, 2014 தேதியிட்ட கேசட் அறிவிப்பில் தெளிவாக 1,50,000 சதுர மீட்டர்க்கு குறைவாக கட்டுமானம் தேவைப்படும் திட்டங்கள் Category B தான் என தெளிவாக வரையறை செய்துள்ளது. பள்ளி விளையாட்டு மைதானத்தின் பாதி அளவே உள்ள இந்த கட்டுமான பரப்பளவு கொண்ட இந்த திட்டம் சட்டத்தின் பார்வையில் தெளிவாக திட்டவகை 8 மற்றும் பிரிவு Category B என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி. இங்கு எங்கே சட்டம் வளைக்கப்பட்டுள்ளது?

8) வெறும் கட்டிடங்கள் கட்டும் திட்ட அளவுகோல் என்றால் சலீம் அலி நிறுவனத்தின் சூழல் தாக்கம் குறித்த மதிப்பீடு அறிக்கை ஏன் தேவைப்பட்டது?

ஆம் உள்ளபடியே சட்டத்தின் பார்வையில் இந்த திட்டத்துக்கு சூழல் தாக்கம் குறித்த மதிப்பீடு அறிக்கை எதுவும் தேவையில்லை. எனினும் அறிவியலாளர்கள் தாம் முன்னெடுக்கும் பணியை எவ்வளவு சிறப்பாக செய்துமுடிக்க முடியோமோ அவ்வளவு சிறப்பாக செய்வது தான் சரியாக இருக்கும் என் கருதி முதன்முதலில் பொட்டிப்புரத்தில் திட்டம் முன்வைக்கப்பட்டபோது பொதுமக்களுடன் கலந்துரையாடல் உட்பட சூழல் தாக்கம் குறித்த மதிப்பீடு அறிக்கையையும் தயார் செய்தார்கள். சட்ட விதிகளின் படி அறிக்கை தாக்கல் செய்ய சலீம் அலி நிறுவனம் பதிவு பெற்ற அமைப்பு இல்லை என்றாலும், சட்ட விதிகளை கடமை என மட்டுமே பின்பற்றுவது என்று இல்லாமல் மெய்யாக எனென்ன முறையில் சிறப்பாக கட்டுமான பணிகளை செய்யமுடியுமோ அவ்வாறு செய்வது என்ற நோக்கத்துடன் உலகப் புகழ் பெற்ற அந்த நிறுவனத்தை அணுகி மதிப்பீடு செய்து தாருங்கள் என பெற்று அதனை பொதுவெளியில் பகிங்கரமாக தந்துள்ளனர். ஒருசிலர் வேலியில் போகும் ஓணானை கழுத்தில் போட்டதுபோல இதை எல்லாம் ஏன் பொதுவெளியில் வைத்தீர்கள் உங்கள் திட்டத்துக்கு சூழல் தாக்க மதிப்பீடு அறிக்கை கூட தேவையில்லயே என்ற போது அறிவியலாளர்கள் அந்த கருத்தை ஏற்கவில்லை, திட்டத்தின் எல்லா அம்சங்களையும் பொதுவில் எவரும் பெறும்படி வைத்தார்கள் என்பதுதான் மெய்.

9) நியூட்ரினோ ஆய்வகதிற்காக மிகப்பெரிய அளவில் இத்தகைய சுரங்கம் அமைக்கப்படும்போது அது குறித்த ஆய்வு அவசியமானது இல்லையா?

ஒரு விளக்கு உமிழும் ஒளி தொலைவு செல்ல செல்ல மங்கும். எவ்வளவு மங்கும் என்பதை எளிதான ஒளியியல் சூத்திரத்தின் வழி பெறலாம். அதுபோல சுரங்க கட்டுமானப் பணியின் போது வெடிகளை வெடித்து குகை ரயில் பாதை போன்ற சுரங்கப்பாதையை கட்டுவார்கள். குறிப்பிட்ட அளவு ஆற்றல் உடைய வெடியை வெடித்தல் அது எவ்வளவு அதிர்வை ஏற்படுத்தும் என்பது அறிவியலில் கணக்கிட முடியும். அதற்கு சூத்திரம் உள்ளது. மிகு கடத்தி பொருளில் சென்றால் கூட அந்த அதிர்வு எவ்வளவு தொலைவில் எவ்வளவு அதிர்வை ஏற்படுத்தும் என கணக்கிட முடியும். 500 மீட்டருக்கு அப்பால் ஒரு மில்லி மீட்டர் அளவுக்கு கூட பூமி அதிராது. சில கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள அண்டை கிராமத்தில் அதிர்வு உணர்வு கூட தென்படாது. ஆகவே சுரங்கம் தோண்டுவதால் சூழல் பாதிப்பு எதுவும் இருக்காது. இவை எல்லாம் கணக்கில் கொண்டுதான் ஒரு நாளைக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று முறைக்கு மேலே வெடி வெடிக்காமல், ஒரு சமயத்தில் சுமார் பத்து கிலோ வெடி மருந்தை மட்டுமே பயன்படுத்தி ஐந்து வருடங்கள் கட்டுமான பணி நடைபெறும். ஒன்று இரண்டு வருடமல்ல என்பதை கவனத்தில் கொள்ளவும். சென்னை டெல்லி போன்ற நகரங்களில் இன்று சர்வசாதரணமாக பல கிலோமீட்டர் பாதாள ரயில் திட்டத்திற்காக சுரங்கம் வீடுகளுக்கு கீழேயே அமைக்கப்படுகிறது என்பதையும் கவனத்தில் கொள்க.

மேலும் சூழல் தாக்கம் குறித்து சலீம் அலி நிறுவனமும் தமிழ்நாடு மின் உற்பத்தி மற்றும் பகிர்மானக் கழகம் (TANGEDCO) அளித்த தனது தனது அறிக்கையில் காட்டுமான காலத்தில் ஏற்படும் அதிர்வுகள் முதலிய நிலவியல் தாக்கங்கள் குறித்து 22 பகுதியிலும், இந்திய நிலவியல் ஆய்வு நிறுவனத்தின் அறிக்கையை பின்இணைப்பாகவும் தந்துள்ளது.

இதையும் படியுங்கள்: நியூட்ரினோ திட்டம் என்றால் என்ன?

10) சுற்றுச்சூழல் மதிப்பீடுதான் செய்யத் தேவையில்லை, நீங்கள் ஆய்வகம் அமைப்பதாக சொல்லும் மலைப் பகுதியில் வருடத்தில் குறிப்பிட்ட மாதங்களில் பெரும் காற்றும் வீசுமே, பல பல சிறு கற்கள் முதல் பெரும் புழுதியை சுமந்து வருமே அதனால் கட்டுமான பணிகளில் ஏற்பட இருக்கும் தொய்வு, பணியில் ஈடுபடுபவர்களுக்கான பாதுகாப்பு, கட்டுமானம் நிறைவடைந்ததும் இதே போன்ற பெரும் காற்றில் உங்கள் பாதுகாப்பு, இதனையாவது பரிசீலித்தீர்களா?

இதற்காக தான் சட்டப்படி சூழல் தாக்க மதிப்பீடு ஆய்வு அறிக்கை தேவையில்லை என்றாலும் திட்ட அறிவியலாளர்கள் இவ்வாறு ஆய்வை மேற்கொண்டனர். அந்த ஆய்வின் காரணமாக இந்த சிக்கல் புலப்பட்டது.
கட்டுமானம் முடிந்த பின் அங்கு சில மாதங்களில் வீசும் பெரும் காற்றால் ஆய்வகத்துக்கு எந்த தீங்கும் இல்லை, ஆய்வகதால் புதிதாக தூசி ஏற்படப்போவதும் இல்லை. எனவே கட்டுமான காலத்தில் குறிப்பாக கவனம் தேவை. இதை ஆய்வுக்குழு செய்த சூழல் தாக்க மதிப்பீடு அறிக்கைகளே தெளிவாக எடுத்துக்கூறுகின்றன. எனவேதான் காற்று வீசும் காலத்தில் புழுதி எழுந்துவிடாமல் குகைக்கு வெளியே நீரை தெளித்தும் இந்த கட்டுமான பணியால் எழும் புழுதியை குறைத்துவிடலாம் என ஆய்வு அறிக்கை ஆலோசனை தந்தது.

எல்லா மாதங்களிலும் காற்று வீசாது; காற்று வீசும் மாதங்களில் பணியின் வேகத்தை தீவிரத்தை குறைப்பது, புழுதி எழாத வேறு பணிகளை மேற்கொள்வது போன்ற யுக்திகளையும் கையாளவேண்டும். இஸ்ரோ தனது ராக்கெட் ஏவுதளத்தை நிறுவியபோது அந்த பகுதியில் இருக்கும் கிராம குடியிருப்பு பொறுப்பாளர்களை கொண்ட கமிட்டி அமைத்து, கட்டுமான காலத்தில், நடைமுறை வாழ்க்கையில் சிக்கலை எவ்வளவு தவிர்க்க முடியுமோ அவ்வளவு தவிர்த்தார்கள். அதே போல டெல்லியில் மெட்ரோ ரயில் கட்டியபோது அதன் தலைவராக இருந்த ஸ்ரீதரன் அவர்கள் பொறுப்புடன் தாங்கள் தோண்டிய எல்லா சாலைகளையும் அவர்களாகவே புதுப்பித்தனர். இதுபோல இங்கும் கட்டுமான காலத்தில் பொறுப்புடன் செயல்படுவதும் அவ்வாறு செயல்படுவதை கண்காணிக்க அந்த பகுதி குடியிருப்பு மக்கள் கொண்ட ஆலோசனை குழு போன்று புதுமையாக சிந்திக்க வேண்டும்.

11) இந்த திட்டம் அமெரிக்காவின் திட்டம் என்று நாங்கள் சொன்னபோது, இல்லை இல்லை கிடையவே கிடையாது இது இந்திய விஞ்ஞானிகள் மேற்கொள்ளும் திட்டம் என்று சொன்னீர்கள். நாங்கள் பெர்மி லேப்-இந்திய அணுசக்தி துறை ஒப்பந்தத்தை பொதுவெளியில் வைத்த போது, இதைப்போன்ற ஆராய்ச்சிகள் பல நாடுகள் சேர்ந்துதான் மேற்கொள்ள முடியும் என்கிறீர்கள், ஏன் இந்த தடுமாற்றம்?

பெர்மி லேப்-இந்திய அணுசக்தி துறை ஒப்பந்தம் ரகசிய ஒப்பந்தமா? இல்லை. அது ஆய்வு ஒப்பந்தம். அதன் விவரம் எல்லாம் பொதுவெளியில் கிடைக்கும். அதுபோல இப்போது கடவுள் துகள் எனப்படும் ஹிக்ஸ் போஸான் கண்டுபிடித்த CERN செர்ன் ஆய்வுக்கூடத்தில் இந்தியா துணை உறுப்பினராக சேர்ந்துள்ளது.

பெர்மிலாப் என்பது பல்கலைகழகம் போல சிவிலியன் ஆய்வு நிறுவனம்தான். அமெரிக்கா பாதுகாப்பு துறை அமைப்பு அல்ல. எடுத்துகாட்டாக இன்றைக்கு அமெரிக்காவின் முக்கிய மூன்று எதிரிகள் – ஈரான், கியுபா மற்றும் வடகொரியா என எல்லோருக்கும் தெரியும். நியூட்ரினோ குறித்த பெர்மிலாப் DUNE ஆய்வில் இந்தியா மட்டுமல்ல ஈரானும் உறுப்பினர்! மொத்தம் முப்பது நாட்டு ஆய்வாளர்கள் இணைந்து அமெரிக்காவின் ஒரு நகரிலிருந்து வேறு ஒரு நகருக்கு “செயற்கை நியூட்ரினோக்களை” அனுப்பி ஆய்வு செய்கிறார்கள். அதாவது அந்த ஆய்வில் வெளியாகும் அணைத்து தகவல்களும் ஏனைய நாட்டு அறிவியலர்களுக்கு கிடைப்பது போலவே இரானிய விஞ்ஞானிகளுக்கும் கிடைக்கும். இதில் இந்திய விஞ்ஞானிகளும் பங்குபெறுகின்றனர். இந்த ஆய்வு ராணுவ ரகசிய ஆய்வு என்றால் தனது எதிரி நாடான ஈரானை கூட்டாளியாக பங்கெடுக்க அனுமதிக்குமா? 123 ஒப்பந்தத்தின் பெயரால்தான் இந்தியா பங்குகொள்கிறது என்றால் ரஷ்யா ஈரான் போன்ற நாடுகள் எப்படி பங்குகொள்கின்றன?

இதுபோல பல்வேறு நாடுகள் கூட்டாக அடிப்படை ஆய்வு நடத்தவும் ஒரு நாட்டின் அடிப்படை ஆய்வு நிறுவனங்களை மற்ற நாட்டு ஆய்வாளர்கள் பயன்படுத்தும் படியும் ஒப்பந்தம் போடப்படும். இவற்றுக்கும் 123போன்ற ராணுவ ஒப்பந்தங்களுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை.

அடுத்ததாக பெர்மிலாப் என்ன பூதம் என்பதையும் பார்ப்போம். பெர்மிலாப் (உலகத்தில் உள்ள பல அடிப்படை ஆய்வு நிறுவனம் போல) உலகத்தின் பல நாடுகளுடன் ஒப்பந்தம் செய்து அங்கு உள்ள விஞ்ஞானிகளின் உதவியோடு பல கூட்டு ஆய்வுகளை மேற்கொள்கிறது. இந்தியாவில் உள்ள ஆய்வு நிறுவனங்களும் அடிப்படை அறிவியல் ஆய்வில் கூட்டு ஆய்வுகள் மேற்கொள்வது சகஜம். இங்கே அடிப்படை அறிவியல் என்பதை கவனமாக வாசிக்கவும்; தொழில்நுட்ப அல்லது வடிவமைப்பு ஆய்வுகளில் காப்புரிமை உள்ளதால் அதில் கூட்டு ஆய்வுகள் அமைவதில் சிக்கல் உண்டு. அடிப்படை ஆய்வுகள் காப்புரிமை பெறமுடியாது; உலகப் பொதுச்சொத்து என்பதால் எல்லா நாட்டு விஞ்ஞானிகளும் அதில் கூட்டு பங்கெடுப்பு செய்வதில் தடையில்லை.

பனிப்போரின்போதுகூட பெர்மிலாப்-ல் ரஷ்ய விஞ்ஞானிகள் பணிபுரிந்துள்ளனர். தற்போது அமெரிக்காவின் ஆகப்பெரிய எதிரியாக இருக்கும் ஈரானிய விஞ்ஞானிகள் கூட அமெரிக்க பலகலைக் கழகங்களில் நியுட்ரினோ உயர்கல்வி பெற்று ஆய்வு மேற்கொண்டு அனுபவம் அடைந்து பின்னர் ஈரான் சென்று அங்கு தமது ஆய்வுகளை தொடர்ந்து வருகின்றனர் (எடுத்துகாட்டாக Yasaman Farzan எனும் ஈரானிய பெண் விஞ்ஞானி குறித்து கூகிளில் பார்க்கவும்). எனவே இந்திய விஞ்ஞானிகள் சிலர் பெர்மிலாப் உடன் இணைந்து ஆராய்ச்சி செய்வதும் அதில் சில ஆய்வுகள் நியுட்ரினோ தொடர்பாக இருப்பதும் ஒன்றும் வியப்பான செயல் அல்ல. எனினும் பெர்மிலாப் ஆய்வுக்கும் இந்திய நியுட்ரினோ நோக்குக்கூட ஆய்வுக்கும் தொடர்பு இல்லை. இரண்டும் நியுட்ரினோ குறித்த அடிப்படை ஆய்வுகள் என்றாலும் அது வேறு கேள்விகளுக்கான ஆய்வு; இது வேறு கேள்விகளுக்கான ஆய்வு.
மேலும் அடிப்படை அறிவியல் சர்வதேசிய தன்மை வாய்ந்தது. குறிப்பிட்ட அடிப்படை அறிவியல் கேள்வி குறித்து ஆராயும் இரண்டு ஆய்வுக்குழு இடையே ஆரோக்கியமான போட்டி இருக்கும் என்றாலும் இவை “ராணுவ ரகசிய” ஆய்வு போல ஒரே நாட்டு விஞ்ஞானிகள் மட்டும் பங்குபெறும் ‘ரகசியமான” ஆய்வாக இருக்காது. போட்டி போடும் விஞ்ஞானிகள் கூட அவ்வப்போது அறிவியல் கருத்தரங்குகளில் கூடி ஏற்பட்டுள்ள முன்னற்றங்கள் குறித்து கட்டுரை வாசிப்பார்கள்.

12) இந்த திட்டத்தின் இரண்டாவது கட்டத்தை பற்றி ஏன் மாற்றி மாற்றி பேசுகிறீர்கள்? உங்களுடைய விரிவான திட்ட அறிக்கை “சோதனைச் சாலைகளில் இருந்து வரும் நியூட்ரினோ கற்றைகளை” ஆய்வு செய்வோம் என்று தெளிவாக சொல்கிறது, அதற்கான பதில் எதுவும் ஒருசீராக இல்லை. ஒரு பக்கம், அந்த திட்டத்தை கைவிட்டுவிட்டோம் என்று சொல்கிறீர்கள், இன்னொரு பக்கம் அதற்கு இன்னும் பல ஆண்டுகளாகும் என்கிறீர்கள். திட்ட ஆதரவாளர்கள் இல்லை என மறுப்பதும், விஞ்ஞானிகள் பேசும்பொழுது ஆம் என்பதும் என மாறி மாறி பேசும்பொழுது கேள்விகளும் குழப்பங்களும் உருவாகும்தானே?

ஆம், குழப்பம் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளதுதான். குறிப்பாக அடிப்படை அறிவியல் ஆய்வு எப்படி நடத்துவார்கள், அதன் பாதை எப்படி போகும் என்பது குறித்து அனுபவம் இல்லை என்றால் குழப்பம் ஏற்படும். எனவே சற்றே விளக்குகிறேன்.

இந்த திட்டம் ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டு கட்டுமானம் துவங்கினால் கட்டுமானம் முடியவே குறைந்தபட்சம் ஐந்து வருடங்கள் ஆகும். அதன் பின்னர் குறைந்தபட்சம் பத்துவருடங்கள் வளிமண்ட நியூட்ரினோக்களை ஆராய்ந்து அதுகுறித்த தகவல்களை சேகரிக்கவேண்டும். அதாவது முதல் கட்டம் முடிவுரவே குறைந்த பட்சம் பதினைந்து ஆண்டுகள் ஆகும்.

இப்போதே ஆக உறுதியாக இந்த ஆய்வை செய்வோம் அந்த ஆய்வை செய்வோம் என யாராவது கூறமுடியும் என்றால் அவர்களையும், அவர்கள் அறிவியலாளர்களாக இருந்தாலே கூட, பகுத்தறிவு இல்லாத புஷ்பக விமான கருத்து என்றுதான் நான் கூறுவேன்.

ஆயினும் இப்படி செய்யலாம்; அந்த ஆய்வை செய்யலாமா என கற்பனை செய்வது அவசியம். அவ்வாறு தான் பல ஆய்வாளர்கள் பல முன்வரைவை முன்வைப்பார்கள். அதன் பின்னர் எந்த கேள்வி சுவையானது; எந்த ஆய்வு யுக்தி கூடுதல் சாத்தியக்கூறு உள்ளது என ஆலோசனை செய்வார்கள். பின்னர் அதில் எது சிறப்போ சாத்தியமானதோ அந்த ஆய்வை முன்னெடுப்பார்கள். எனவே இன்று இரண்டாம் கட்டத்தில் இது செய்வோம் அது செய்வோம் என கூறுவது எல்லாம் அவர்கள் விருப்பமே அன்றி நடைமுறைக்கு நிச்சயம் வரும் என கூறமுடியாது.

எடுத்துக் காட்டாக நியூட்ரினோக்களின் தீட்டா13 ( theta13-தீட்டா ஒன் த்ரீ என ஒலிப்பார்கள்) எனும் குணத்தை கண்டுபிடிக்க பெர்மிலாப் LBNE (Long base line neutrino experiment) என்ற திட்டக்கருத்தை ஏற்படுத்தினார்கள். அந்த திட்டத்தை எப்படி நடத்தலாம், எப்படி செய்தால் சிறப்பான விடை கிடைக்கும் என்றெல்லாம் ஆலோசனை செய்ய உலக நாட்டு விஞ்ஞானிகளின் கருத்தை பெற்றார்கள். திட்ட முன்வடிவை தயார் செய்தார்கள். அதற்குள் 2011இல் சீனாவின் தயா பே (Daya Bay) ஆய்வகத்தில் இதனை அளவிட அமைக்கப்பட்ட நியுற்றினோ கருவி தீட்டா13 அளவு எவ்வளவு இருக்கும் என மதிப்பீடு செய்ததன் அடிப்படையில் அந்தLBNE திட்டமே தேவையில்லை என கலைத்து விட்டார்கள். தீட்டா13யின் கோண அளவு சுமார் 8.5 என இந்த சீன ஆய்வு முடிவு செய்துவிட்ட நிலையில் நியுற்றினோ கற்றைகளை கொண்டு நடத்த யோசனை செய்யப்பட்ட LBNE திட்டங்கள் அவசியமில்லாமல் போய்விட்டது.

இந்த புதிய சூழலில் பெர்மிலாப் ஏற்கனவே இருந்த திட்டத்தை கைவிட்டு DUNE என்ற திட்டத்தை ஏற்படுத்தி அமெரிக்காவின் ஒரு பகுதியிலிருந்து மறுபகுதிக்கு நியூட்ரினோக்களை அனுப்பி வேறு அம்சங்களை ஆராய்ந்து வருகிறார்கள்.

அடிப்படை அறிவியல் ஆய்வு என்பது தெரியாததை தேடுவது. அடிப்படை ஆய்வு என்பது இருட்டில் வழி தேடுவது போல. அடுத்தடுத்த கட்டங்களை இப்போதே முடிவெடுக்க முடியாது. ஆய்வின் முதல் அடி எப்படி இருக்கவேண்டும் என கூறுகின்ற அதே உறுதிப்பாட்டில் அடுத்த அடி எப்படி இருக்கும் என கூற முடியாது. தேடலில் ஈடுபடும்போது சற்றே புதிய செய்தி கிடைக்கும். எடுத்துக்காட்டாக நியூட்ரினோ ஆய்வுகளில் ஈடுபடும்போது முதலில் ஏலேக்ட்ரோன் நியூட்ரினோ, மியுவான் நியூட்ரினோ, டாவ் நியூட்ரினோ என மூன்று வகை நியூட்ரினோ இருப்பதே தெரியாது. அவ்வாறு மூன்று வகை நியூட்ரினோ இருப்பது தெரியவரும்போதுதானே அவரில் எதன் நிறை கூடுதல், எதன் நிறை ஆகக்குறைவு என தேடுதலை திட்டமிட முடியும்? மூன்று வகை இருக்கிறது என தெரிவதற்கு முன்பே எந்த வகை நியுற்றினோவுக்கு நிறை கூடுதல் என ஆய்வில் ஈடுபட திட்டமிட முடியுமா என்ன?
இதற்கு மாறாக வியாபாரம் செய்யும்போது முதல்கட்டத்தில் இது செய்வோம் அடுத்த கட்டத்தில் இது செய்வோம் என கூடுதல் உறுதிப்பாட்டுடன் கூற முடியும். அடிப்படை அறிவியல் ஆய்வில் இவ்வாறு கூற முடியாது.

13) நியூட்ரினோ கற்றைகளை கொண்டு “அணுஆயுதங்களை” கண்டறிந்து செயலிழக்கசெய்யமுடியும் அல்லது வெடிக்கச்செய்யமுடியும் என்று பல்வேறு அறிவியல் தரவுகளுடன் (Hirotaka Sugawara,) நாங்கள் எடுத்துவைத்த சமயத்தில், இது ஹாலிவுட் திரைப்படம் போல் இருக்கிறது என்று சொன்னீர்கள். நியூட்ரினோ ஆய்வே ஆயுதம் செய்வதற்கு தான். இது அழிவுகான ஆய்வு என்பாதேலே நாங்கள் எதிர்க்கிறோம்…

முதலில் வெறும் நியூட்ரினோ கற்றைகளை (neutrino beam) கொண்டு நுண் ஆராய்ச்சி தான் செய்ய முடியுமே தவிர அணு ஆயுதங்களை அழிக்கமுடியாது. அதற்க்கு மீ ஆற்றலுடன் கூடிய நியூட்ரினோ கற்றைகள் தேவை. மீ ஆற்றலுடன் கூடிய கற்றைகளை தான் இன்று நம்மால் உருவாக்க முடியாது. சாதாரண கற்றைகளை கடந்த நாற்பது வருடங்களாக உருவாக்கி உலகின் பல பகுதிகளில் ஆய்வு மேற்கொண்டு வருகிறார்கள்.

நியூட்ரினோக்களை எப்படியெல்லாம் பயன்படுத்த முடியும் எனற கேள்வி எழுந்தபோது Hirotaka Sugawara et al – Destruction of Nuclear Bombs Using Ultra High Energy Neutrino Beam, June 2003 யும் ஆல்பிரட் டோனி (Neutrino Counter Nuclear Weapon Alfred Tony, 26 June 2013) யும் அணு ஆயுதத்திற்கு எதிராக செயல்படும் கருவியாக நியூட்ரினோக்களை பயன்படுத்தலாம் என கருத்து தெரிவித்துள்ளனர்.

Hirotaka,sugawara, Hiroyuki hagura, Toshiya sanami எழுதியுள்ள கட்டுரையின் தலைப்பு “Destruction of Nuclear Bombs Using Ultra-High Energy Neutrino Beam”; அதாவது மீ ஆற்றல் நியூட்ரினோ உதவியுடன் அணுஆயுதங்களை செயலிழக்க செய்தல் என்பது; அதேபோல ஆல்ஃப்ரெட் டாங்க் கட்டுரையின் தலைப்பு “Neutrino Counter Nuclear Weapon – அதாவது நியூட்ரினோவால் அணு ஆயுதத்தை ஒழிப்போம் என்பதாகும். உள்ளபடியே இவை “நியூட்ரினோ குண்டு” தயாரிக்கும் ஆய்வுகள் இல்லை. அதற்கு நேர்மாறாக அணுஆயுதங்களை செயலிழக்க செய்யும் கருவி வடிவமைப்பு குறித்து ஆகும்.
இது எப்படி அழிவுக்கான ஆய்வு ஆகும்? மீ ஆற்றல் கொண்ட நியூட்ரினோ கொண்டு யார் எங்கு வைத்திருந்தாலும் அணுகுண்டுகளை செயலிழக்க செய்ய நியூட்ரினோக்களை பயன்படுதல்லாம் என்கிறது ஒரு ஆய்வுக்கட்டுரை. அதாவது தீபாவளி பட்டாசு மீது நீரை ஊற்றினால் அது வெடிக்காது அல்லவா? அதுபோல அணுகுண்டு மீது மீஆற்றல் கொண்ட நியூட்ரினோக்களை பாய்ச்சினால் அந்த குண்டு செயலிழந்துவிடும்.

அதேபோல எல்லா அணுகுண்டுகளும் நியூட்ரினோக்களை வெளியிடும். எனவே இப்போது உள்ளதைவிட மிகமிக நுட்பமாக மீ ஆற்றல் கொண்ட நியூட்ரினோக்களை உணரும் கருவியை கண்டுபிடித்தால் ரகசியமாக எந்த ஒரு நாடும் அணுகுண்டு வைத்திருந்தால் அதனைக்கூட கண்டுபிடித்து விடலாம். அதாவது பூவின் வாசம் கொண்டு அறிவதுபோல அணுகுண்டுகள் தாமே வெளிபடுத்தும் நியூட்ரினோக்களை இனம் கண்டு அறியலாம் என்கிறது இரண்டாவது ஆய்வு. இரண்டும் “குண்டுகள்” தயாரிக்க அல்ல! அணுஆயுதங்களை ஒழிக்கும் கருவிகள். வேறுசிலர் நியூட்ரினோ உணர்வு கருவி கொண்டு நடைமுறையில் கதிரியக்கக் கசிவுகளை கண்டுபிடிக்கலாம் என கூறுகிறார்கள்.

இவை ராணுவ ரகசியமும் இல்லை. மேலே உள்ளே பெயர்களை கூகிளில் தேடினால் இந்த கட்டுரைகளை முழுமையாக நீங்களே கூட பெறலாம். ராணுவ வடிவமைப்பை யாராவது பொதுவெளியில் வைப்பார்களா என்ன? அப்படி குண்டு தயாரிக்கும் ராணுவ ஆய்வு என்றால் ஈரானும் அமெரிக்காவும் இணைந்து செயலற்றுவார்களா?

எனினும் இன்றைய நிலையில் இந்த கருத்துக்கள் ஹாலிவுட் கருத்துக்கள் தாம். மேலும் இவை ஏட்டுச் சுரைக்காய் ஆய்வுகள். அதாவது நடைமுறை சாத்தியமற்ற கருத்துகள். உள்ளபடியே இந்த ஆய்வு விஞ்ஞானிகள் கூறும் கருவி செய்ய 1000 கிலோமீட்டர் சுற்றளவு உள்ள, நான்கு வழி பாதை அளவுக்கு பூமிக்கு கிழே சில கிலோமீட்டர் அடியில் வட்ட சுரங்கம் அமைக்கவேண்டும். இந்த கருவியை செயல்படுத்த இங்கிலாந்து ஒரு ஆண்டு பூராவும் பயன்படுத்தும் அளவு -50 GW- மின்சாரம் வேண்டும். அதாவது இந்த கருவியை இயக்க சுமார் 50000 கூடங்குளம் அளவு மின்சாரம் வேண்டும்! வெறும் ஏட்டுசுரைகாய் ஆய்வு. வெகுகாலம் வரை நடைமுறையில் சாத்தியமே இல்லாத கற்பனை. அதே ஆய்வு அறிக்கையிலேயே அவர்களே குறிப்பிடும் செய்திதான் இது.

14) முதல் கட்ட ஆய்வு ஆபத்தே இல்லாத வளிமண்டல நியுட்ரினோக்கள் குறித்து என்று எங்களுக்கும் தெரியும். அதை நாங்கள் எதிர்கவில்லை; இரண்டாம் கட்டத்தில் நீங்கள் பெர்மிலாபிலிருந்து பெறப்போகும் நியூட்ரினோ கற்றைகளை குறித்து சூழல் தாக்க ஆய்வுகளை மேற்கொண்டீர்களா?

முதலில் முதல் கட்டம் துவங்கட்டும். இப்போது பெறப்படும் அனுமதி முதல் கட்ட ஆய்வுக்கான அனுமதி மட்டுமே. ஒரு தொழிற்சாலை குறிப்பிட்ட வகையில் குறிப்பிட்ட உற்பத்தி செய்ய சூழல் அனுமதி பெற்றால் அதை வைத்து எதை வேண்டுமென்றாலும் உற்பத்தி செய்ய முடியாது அல்லவா? வேறு வழிமுறையில் கூட அதே பொருளை புதிய அனுமதி இல்லாமல் உற்பத்தி செய்யமுடியாது.
இரண்டாம் கட்டத்தில் பெர்மிலாபிலிருந்து கற்றைகளை கொண்டு ஆய்வு செய்வார்கள் என்பது சரியல்ல. முதல் கட்டம் முடிய தேவையான பதினைந்து ஆண்டுகள் கடந்தும் இன்றுள்ள அதே கேள்விகள் அன்றும் இருக்கும் என கூற முடியுமா? கருவிகளின் தரம் என பல்வேறு தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்கள் ஏற்பட்டு இருக்கும். இரண்டாம் கட்டம் உள்ளபடியே எது என்பது இன்றே தீர்மானமாக கூறமுடியாது. அந்த நிலையில் தான் முடிவு செய்ய முடியும். மேலும் இன்று ஆய்வில் ஈடுபடும் அதே விஞ்ஞானிகள் அன்று இருக்கமாட்டார்கள். இன்றைய மாணவமாணவியர்கள்தான் அன்று புதிய விஞ்ஞானிகளாக உருவாகி இருப்பார்கள். அவர்களுக்கு எது அறிவார்வ கேள்விகளாக இருக்கும் என இன்றே எப்படி முடிவு செய்வது? அன்றைய அறிவுசூழலில் அவர்கள் மனதில் எழும் துருதுருப்பு எது என இன்றே ஆருடம் கூறமுடியாது. எது எப்படி என்றாலும் முதல் கட்ட ஆய்வு அமைப்பிலிருந்து மாற்றி இரண்டாம் கட்டத்தில் மாற்றுவார்கள் என்றால் அதற்கு புதிதாக சூழல் அனுமதி பெற வேண்டும் அல்லவா? அப்போது என்ன செய்ய திட்டம் போடுகிறார்கள் என்பதை வைத்துதானே அன்றைய சூழல் தாக்க மதிப்பீடை செய்ய முடியும்? அதை இன்றே செய்யுங்கள் என எப்படி கூறுவது?

15) பல்வேறு கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லும் விஞ்ஞானிகள் இது “கோட்பாட்டு அளவில்” (theoritical possibility) மட்டுமே உள்ளது என்று சொல்கிறீர்கள், ஆனால் கோட்பாடுகள் தானே “பயன்படுத்தப்படும் தொழில்நுட்பமாக” (applied technology) மாற்றப்படும், இப்படி சொல்வது அறிவியல்தானே?

ஆம் உண்மைதான். ஆனால் சீப்பை ஒளித்துவைத்து கல்யாணத்தை நிறுத்தமுடியாதே. பூமி உருண்டை என கலிலியோ போன்ற விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்தால் தானே மேற்கு முகமாக சென்று இந்தியாவை அடையலாம் என கொலம்பஸ் அமெரிக்கா சென்றார்; கடல் வழியே இந்தியாவுக்கு வரலாம் என வாஸ்கோடகாமா வந்தார்; அதை தொடர்ந்து தானே இந்தியா உட்பட உலகெங்கும் காலனியம் படர்ந்தது; எனவே கலிலியோவை பூமியின் வடிவத்தை கண்டுபிடிக்காமல் செய்திருந்தால் இதெல்லாம் நடந்திருக்காதே என்பது சரியான பார்வையா?

எந்த கண்டுபிடிப்பையும் நன்மைக்கு பயன்படுத்தலாம் தீமைக்கும் பயன்படுத்தலாம். பயன்பாட்டு ஆய்வு நடக்கும்போது தீமை செய்யும் கருவிகளை வடிவமைப்பதை எதிர்த்து குரல் கொடுப்பது அவசியம் என்றாலும் எதிர்காலத்தில் அழிவுக்கு பயன்படுத்திவிடுவார்கள் என அச்சம் கொண்டு அடிப்டை ஆய்வையே தடுப்பது முறையாகாது. எனவேதான் அணுஆயுதம் போன்ற அழிவு பயன்பாட்டை பல ஆய்வாளர்கள் எதிர்கின்றனர். அறிவியல் ஆக்கத்திற்கே என்ற கருத்தை வலியுறுத்துகின்றனர்.

மேலும் அரிவாளால் வெட்டி தான் ஆணவக்கொலைகள் நடக்கிறது என்பதால் குற்றத்தை அரிவாள் மீது சுமத்துவீர்களா அல்லது வெறியை ஊட்டும் உயர்சாதிய சக்திகளை எதிரியாக அடையாளம் காண்பீர்களா?

16) ஏன் 50,000 டன் இரும்பை வைத்து மின்காந்தம் ஏற்படுத்தி கருவியை அமைக்கவேண்டும்? சிறிதாக வைத்துக் கொள்ளகூடதா?

ICAL எனப்படும் நியூட்ரினோ அளவை உணர்வி மொத்தம் 50,000 டன் இரும்பு தகடுளை கொண்டு இருக்கும். இரண்டு தகட்டின் இடையில் மின்னணு உணர்வி இருக்கும். இந்த கருவியில் மொத்தம் சுமார் 6 க்கு பிறகு இருபத்தி ஒன்பது 0- பூச்சியங்களை இட்டால் வரும் தொகையில் இரும்பு அணுக்கள் இருக்கும். மலை குகையில் இந்த கருவியை வைத்தாலும் எல்லா காஸ்மிக் கதிர்களையும் முழுமையாக தடுத்து நிறுத்த முடியாது. மலையின் பாறைகளை கடந்து ஒரு மணி நேரத்தில் சுமார் 300 காஸ்மிக் கதிர்கள் அந்த உணர்வி கருவியில் சமிக்கைகளை ஏற்படுத்தும். நியூட்ரினோக்கள் மிகமிக குறைவாக மற்ற பொருள்களுடன் வினைபுரியும் எனவே அதனை ஆராய்வது எளிதல்ல. அந்த கருவியில் ஒரு நொடிக்கு சுமார் கோடிகோடி நியூட்ரினோக்கள் விழும் என்றாலும் அதில் ஆகக் கூடுதலாக ஒரு நாளைக்கு சுமார் 10 தடவை எதாவது இரும்பு அணுவுடன் வினைபுரியும் என எதிர்பார்கிறார்கள். காஸ்மிக் கதிர்கள் ஏற்படுத்தும் சமிகையின் ஊடே தான் நியுற்றினோ ஏற்படுத்தும் வினையை பிரித்து அறியவேண்டும். ஆய்வுக் காலத்தில் கருவியில் ஏற்படும் சமிக்கை காஸ்மிக் கதிரின் சமிகையா அல்லது நியூட்ரினோ ஏற்படுத்திய வினையா என்பதை தான் ஆராய்ச்சி செய்து தரவுகளை சேகரிப்பார்கள். இவ்வாறு ஆய்வு செய்யும்போது, இந்த பத்தில் ஒரு நாளைக்கு சுமார் மூன்றை தான் நியூட்ரினோவினை என உறுதிபாட்டுடன் பிரித்து அறியமுடியும். இவ்வாறு தான் மெல்ல மெல்ல தரவுகளை பத்து ஆண்டுகள் சேகரித்து மூன்று வகை நியூட்ரினோவில் எதன் நிறை கூடுதல் எதன் நிறை குறைவு என கணிதம் செய்வார்கள்.

பெரிதாக வைத்தால் சடுசடுவென ஆய்வு செய்ய முடியும். ஆனால் அவ்வளவு பெரிய காந்தத்தை துல்லியமாக வைப்பது சாத்தியப்படாது. ஆய்வு பாழ்படும். கருவியை சிறிதாக வைத்தால் பத்து ஆண்டுகளுக்கு பதிலாக ஐம்பது நூறு ஆண்டுகள் எடுக்கும். ஆய்வே வீணாகும். எனவே தான் சரியான நடைமுறை சாத்தியமான அளவில் கருவியை வடிவமைத்துள்ளர்கள்.

Help people #OvercomeOckhi

கருத்துகள் இல்லை

ஒரு பதிலை விடவும்