(November 26, 2015)


”நான் குழந்தையாக இருந்தப்ப எனக்கு சிகப்பு செர்ரி பழங்கள், சிகப்பு பலூன்கள், சூடான சமோசாவில் ஊற்றிய சிகப்பு சாஸ், சிகப்பு பொம்மைகள், என் அம்மாவின் நெற்றியில் உள்ள சிகப்பு குங்குமப்பொட்டு, ஆம்புலன்ஸில் உள்ள சிகப்பு ப்ளஸ் குறி, சிகப்பு மருதாணி, சிகப்பு கவுன், சிகப்பு ரோஜாக்கள், சிகப்பு மிட்டாய்கள் ஆகியவை எனக்கு பிடிக்கும். சிகப்பு அழகாக இருந்தது. சிகப்பு காதலின் சின்னமாக இருந்தது.

அதுக்கப்புறம் நான் வளர்ந்தேன். நிறைய மாற்றங்கள் நடந்தன. சிகப்பு அவமானத்தின் சின்னமாக மாறியது. வலியின் நிறமாக மாறியது. எனக்கு 11 வயதானப்ப சிகப்பு ஆறு என் தொடயின் இரு பக்கங்களில் இருந்தும் ஓடியது. எனக்கு ரத்தப்புற்றுநோய் வந்துவிட்டதென நினைத்தேன். ஆனால், அந்த ரத்தம் என் வாழ்நாள் முழுவதுமான விரோதியாக மாறுமென எனக்கு தெரியாது. நான் விரும்பிய சிகப்பு என்னை பழிக்குப்பழி வாங்குமென நினைக்கவில்லை. ”எதையும் செய்யாதே” என அதன் ரத்தம் சொல்லியது.

“அப்படி நடக்காதே, அந்த உடையை உடுத்தாதே, அத பத்தி பேசாதே, வெளியில் போகாதே” என சொன்னார்கள். ஐந்து நாட்கள் என்னை தீண்டத்தகாதவளாக நினைத்தார்கள். நானே எனக்கானதை ஐந்து நாட்கள் செய்து கொள்ள வேண்டும். அசௌகரியமாக இருக்கும். என்னை ஒதுக்கினார்கள். கடவுளும் அந்த நாட்களில் என்னை அரவணைக்கவில்லை. எதுவுமே அழகானதாக இல்லை. நான் மட்டும் இப்படி இல்லை. என்னை போல் பலர் இருக்கிறார்கள். மூட நம்பிக்கைகள் என்னை சூழ்ந்தன. சாபம் என்னை சாய்த்தது. குழந்தைகள் சூனியக்காரர்களாக அந்த ஐந்து நாட்களில் பார்க்கப்பட்டனர். பெண்களை இந்த சிக்கலில் இருந்து விடுவியுங்கள்.”

தொடர்புடைய கட்டுரை: “இதே சுத்தமற்ற ரத்தத்தில்தான் நீங்கள் 10 மாதங்கள் அம்மாவின் கருவறையில் இருந்தீர்கள்”

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here